1 Similiter mulieres subditae sint suis viris, ut et si qui non cre dunt verbo, per mulierum conversationem sine verbo lucrifiant, |
2 considerantes castam in timore conversationem vestram; |
3 quarum sit non extrinsecus capillaturae aut circumdationis auri aut indumenti vestimentorum cultus, |
4 sed qui absconditus cordis est homo, in incorruptibilitate mitis et quieti spiritus, qui est in conspectu Dei locuples. |
5 Sic enim aliquando et sanctae mulieres sperantes in Deo ornabant se subiectae propriis viris, |
6 sicut Sara oboediebat Abrahae dominum eum vocans: cuius estis filiae benefacientes et non timentes ullam perturbationem. |
7 Viri similiter cohabitantes secundum scientiam quasi infirmiori vaso muliebri impertientes honorem, tamquam et coheredibus gratiae vitae, uti ne impediantur orationes vestrae. |
8 In fine autem omnes unanimes, compatientes, fraternitatis amatores, misericordes, humiles, |
9 non reddentes malum pro malo vel maledictum pro maledicto, sed e contrario benedicentes, quia in hoc vocati estis, ut benedictionem hereditate accipiatis. |
10 “ Qui enim vult vitam diligere
et videre dies bonos,
coerceat linguam suam a malo, |
11 et labia eius ne loquantur dolum;
declinet autem a malo et faciat bonum,
inquirat pacem et persequatur eam. |
12 Quia oculi Domini super iustos,
et aures eius in preces eorum;
vultus autem Domini super facientes mala ”. |
13 Et quis est qui vobis noceat, si boni aemulatores fueritis? |
14 Sed et si patimini propter iustitiam, beati! Timorem autem eorum ne timueritis et non conturbemini, |
15 Dominum autem Christum sanctificate in cordibus vestris, parati semper ad defensionem omni poscenti vos rationem de ea, quae in vobis est spe; |
16 sed cum mansuetudine et timore, conscientiam habentes bonam, ut in quo de vobis detrectatur, confundantur, qui calumniantur vestram bonam in Christo conversationem. |
17 Melius est enim benefacientes, si velit voluntas Dei, pati quam malefacientes. |
18 Quia et Christus semel pro peccatis passus est, iustus pro iniustis, ut vos adduceret ad Deum, mortificatus quidem carne, vivificatus autem Spiritu: |
19 in quo et his, qui in carcere erant, spiritibus adveniens praedicavit, |
20 qui increduli fuerant aliquando, quando exspectabat Dei patientia in diebus Noe, cum fabricaretur arca, in qua pauci, id est octo animae, salvae factae sunt per aquam. |
21 Cuius antitypum, baptisma, et vos nunc salvos facit, non carnis depositio sordium sed conscientiae bonae rogatio in Deum, per resurrectionem Iesu Christi, |
22 qui est in dextera Dei, profectus in caelum, subiectis sibi angelis et potestatibus et virtutibus.
|
