Liber Genesis, Capitoli 6-9, versae 5-17: BIBLE, Nova Vulgata == BIBLE-CENTER

Liber Genesis, Caput 6, versae 5-22

⁵Videns autem Dominus quod multa malitia hominum esset in terra, et cuncta cogitatio cordis eorum non intenta esset nisi ad malum omni tempore,

⁶paenituit Dominum quod hominem fecisset in terra. Et tactus dolore cordis intrinsecus:

⁷“Delebo, inquit, hominem, quem creavi, a facie terrae, ab homine usque ad pecus, usque ad reptile et usque ad volucres caeli; paenitet enim me fecisse eos”.

⁸Noe vero invenit gratiam coram Domino.

⁹Hae sunt generationes Noe: Noe vir iustus atque perfectus fuit in generatione sua; cum Deo ambulavit.

¹⁰Et genuit tres filios: Sem, Cham et Iapheth.

¹¹Corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate.

¹²Cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro corruperat viam suam super terram

¹³dixit ad Noe: “Finis universae carnis venit coram me; repleta est enim terra iniquitate a facie eorum, et ecce ego disperdam eos de terra.

¹⁴Fac tibi arcam de lignis cupressinis; mansiunculas in arca facies et bitumine linies eam intrinsecus et extrinsecus.

¹⁵Et sic facies eam: trecentorum cubitorum erit longitudo arcae, quinquaginta cubitorum latitudo et triginta cubitorum altitudo illius.

¹⁶Fenestram in arca facies et cubito consummabis summitatem eius. Ostium autem arcae pones ex latere; tabulatum inferius, medium et superius facies in ea.

¹⁷Ecce ego adducam diluvii aquas super terram, ut interficiam omnem carnem, in qua spiritus vitae est subter caelum: universa, quae in terra sunt, consumentur.

¹⁸Ponamque foedus meum tecum; et ingredieris arcam tu et filii tui, uxor tua et uxores filiorum tuorum tecum.

¹⁹Et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam, ut vivant tecum, masculini sexus et feminini.

²⁰De volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni reptili terrae secundum genus suum: bina de omnibus ingredientur ad te, ut possint vivere.

²¹Tu autem tolle tecum ex omnibus escis, quae mandi possunt, et comportabis apud te; et erunt tam tibi quam illis in cibum”.

²²Fecit ergo Noe omnia, quae praeceperat illi Deus; sic fecit.

Liber Genesis, Caput 7

¹Dixitque Dominus ad Noe: “Ingredere tu et omnis domus tua arcam; te enim vidi iustum coram me in generatione hac.

²Ex omnibus pecoribus mundis tolle septena septena, masculum et feminam; de pecoribus vero non mundis duo duo, masculum et feminam.

³Sed et de volatilibus caeli septena septena, masculum et feminam, ut salvetur semen super faciem universae terrae.

⁴Adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus et delebo omnem substantiam, quam feci, de superficie terrae”.

⁵Fecit ergo Noe omnia, quae mandaverat ei Dominus.

⁶Eratque Noe sescentorum annorum, quando diluvii aquae inundaverunt super terram.

⁷Et ingressus est Noe et filii eius, uxor eius et uxores filiorum eius cum eo in arcam propter aquas diluvii.

⁸De pecoribus mundis et immundis et de volucribus et ex omni, quod movetur super terram,

⁹duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam, masculus et femina, sicut praeceperat Deus Noe.

¹⁰Cumque transissent septem dies, aquae diluvii inundaverunt super terram.

¹¹Anno sescentesimo vitae Noe, mense secundo, septimo decimo die mensis rupti sunt omnes fontes abyssi magnae, et cataractae caeli apertae sunt;

¹²et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus.

¹³In articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Cham et Iapheth filii eius, uxor illius et tres uxores filiorum eius cum eis in arcam.

¹⁴Ipsi et omne animal secundum genus suum, universaque iumenta in genere suo, et omne reptile, quod movetur super terram in genere suo, cunctumque volatile secundum genus suum, universae aves omnesque volucres

¹⁵ingressae sunt ad Noe in arcam, bina et bina ex omni carne, in qua erat spiritus vitae.

¹⁶Et quae ingressa sunt, masculus et femina ex omni carne introierunt, sicut praeceperat ei Deus; et inclusit eum Dominus de foris.

¹⁷Factumque est diluvium quadraginta diebus super terram, et multiplicatae sunt aquae et elevaverunt arcam in sublime a terra.

¹⁸Vehementer enim inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae; porro arca ferebatur super aquas.

¹⁹Et aquae praevaluerunt nimis super terram, opertique sunt omnes montes excelsi sub universo caelo.

²⁰Quindecim cubitis altior fuit aqua super montes, quos operuerat.

²¹Consumptaque est omnis caro, quae movebatur super terram, volucrum, pecorum, bestiarum omniumque reptilium, quae reptant super terram, et universi homines:

²²cuncta, in quibus spiraculum vitae in terra, mortua sunt.

²³Et delevit omnem substantiam, quae erat super terram, ab homine usque ad pecus, usque ad reptile et usque ad volucres caeli; et deleta sunt de terra. Remansit autem solus Noe et qui cum eo erant in arca.

²⁴Obtinueruntque aquae terram centum quinquaginta diebus.

Liber Genesis, Caput 8

¹Recordatus autem Deus Noe cunctorumque animantium et omnium iumentorum, quae erant cum eo in arca, adduxit spiritum super terram, et imminutae sunt aquae.

²Et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli, et prohibitae sunt pluviae de caelo.

³Reversaeque sunt aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post centum quinquaginta dies.

⁴Requievitque arca mense septimo, decima septima die mensis super montes Ararat.

⁵At vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem; decimo enim mense, prima die mensis, apparuerunt cacumina montium.

⁶Cumque transissent quadraginta dies, aperiens Noe fenestram arcae, quam fecerat, dimisit corvum;

⁷qui egrediebatur exiens et rediens, donec siccarentur aquae super terram.

⁸Emisit quoque columbam a se, ut videret si iam cessassent aquae super faciem terrae.

⁹Quae, cum non invenisset, ubi requiesceret pes eius, reversa est ad eum in arcam; aquae enim erant super universam terram. Extenditque manum et apprehensam intulit in arcam.

¹⁰Exspectatis autem ultra septem diebus aliis, rursum dimisit columbam ex arca.

¹¹At illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivae virentibus foliis in ore suo. Intellexit ergo Noe quod cessassent aquae super terram.

¹²Exspectavitque nihilominus septem alios dies; et emisit columbam, quae non est reversa ultra ad eum.

¹³Igitur sescentesimo primo anno, primo mense, prima die mensis, siccatae sunt aquae super terram; et aperiens Noe tectum arcae, et ecce aspexit viditque quod exsiccata erat superficies terrae.

¹⁴Mense secundo, septima et vicesima die mensis, arefacta est terra.

¹⁵Locutus est autem Deus ad Noe dicens:

¹⁶“Egredere de arca tu et uxor tua, filii tui et uxores filiorum tuorum tecum.

¹⁷Cuncta animantia, quae sunt apud te ex omni carne, tam in volatilibus quam in pecoribus et in universis reptilibus, quae reptant super terram, educ tecum, ut pullulent super terram et crescant et multiplicentur super eam”.

¹⁸Egressus est ergo Noe et filii eius, uxor illius et uxores filiorum eius cum eo.

¹⁹Sed et omnia animantia, iumenta, volatilia et reptilia, quae reptant super terram, secundum genus suum egressa sunt de arca.

²⁰Aedificavit autem Noe altare Domino; et tollens de cunctis pecoribus mundis et volucribus mundis obtulit holocausta super altare.

²¹Odoratusque est Dominus odorem suavitatis et locutus est Dominus ad cor suum: “Nequaquam ultra maledicam terrae propter homines, quia cogitatio humani cordis in malum prona est ab adulescentia sua. Non igitur ultra percutiam omnem animam viventem, sicut feci.

²²Cunctis diebus terrae, sementis et messis, frigus et aestus, aestas et hiems, dies et nox non requiescent”.

Liber Genesis, Caput 9, versae 1-17

¹Benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos: “Crescite et multiplicamini et implete terram.

²Et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes volucres caeli cum universis, quae moventur super terram; omnes pisces maris manui vestrae traditi sunt.

³Omne, quod movetur et vivit, erit vobis in cibum; quasi holera virentia tradidi vobis omnia,

⁴excepto quod carnem cum anima, quae est in sanguine, non comedetis.

⁵Sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum bestiarum; et de manu hominis, de manu viri fratris eius requiram animam hominis.

⁶Quicumque effuderit humanum sanguinem,
per hominem fundetur sanguis illius;
ad imaginem quippe Dei
factus est homo.

⁷Vos autem crescite et multiplicamini et pullulate super terram et dominamini ei”.

⁸Haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo:

⁹“Ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos

¹⁰et ad omnem animam viventem, quae est vobiscum tam in volucribus quam in iumentis et in omnibus bestiis terrae, quae sunt vobiscum, cunctis, quae egressa sunt de arca, universis bestiis terrae.

¹¹Statuam pactum meum vobiscum; et nequaquam ultra interficietur omnis caro aquis diluvii, neque erit deinceps diluvium dissipans terram”.

¹²Dixitque Deus: “Hoc signum foederis, quod do inter me et vos et ad omnem animam viventem, quae est vobiscum, in generationes sempiternas:

¹³arcum meum ponam in nubibus, et erit signum foederis inter me et inter terram.

¹⁴Cumque obduxero nubibus caelum, apparebit arcus meus in nubibus,

¹⁵et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente, quae carnem vegetat; et non erunt ultra aquae diluvii ad delendum universam carnem.

¹⁶Eritque arcus in nubibus, et videbo illum et recordabor foederis sempiterni, quod pactum est inter Deum et omnem animam viventem universae carnis, quae est super terram”.

¹⁷Dixitque Deus ad Noe: “Hoc erit signum foederis, quod constitui inter me et omnem carnem super terram”.


	After registering, you can subscribe to any Bible reading plan. Personalized settings and other services for registered users are planned, so we recommend registering now. Registration is free.