1 Nonne militia est vita hominis super terram,
et sicut dies mercennarii dies eius? |
2 Sicut servus desiderat umbram,
et sicut mercennarius praestolatur mercedem suam, |
3 sic et ego habui menses vacuos
et noctes laboriosas enumeravi mihi. |
4 Si dormiero, dicam: Quando consurgam?
Et rursum exspectabo vesperam
et replebor doloribus usque crepusculum. |
5 Induta est caro mea putredine et sordibus pulveris;
cutis mea scinditur et diffluit. |
6 Dies mei velocius transierunt quam navicula texentis
et consumpti sunt deficiente filo. |
7 Memento quia ventus est vita mea,
et non revertetur oculus meus, ut videat bona. |
8 Nec aspiciet me visus hominis;
oculi tui in me, et non subsistam. |
9 Sicut consumitur nubes et pertransit,
sic, qui descenderit ad inferos, non ascendet |
10 nec revertetur ultra in domum suam,
neque cognoscet eum amplius locus eius. |
11 Quapropter et ego non parcam ori meo;
loquar in tribulatione spiritus mei, confabulabor cum amaritudine animae meae. |
12 Numquid mare ego sum aut cetus,
quia posuisti super me custodiam? |
13 Si dixero: Consolabitur me lectulus meus,
et assumet stratum meum querelam meam, |
14 terrebis me per somnia
et per visiones horrore concuties. |
15 Quam ob rem eligit suspendium anima mea,
et mortem ossa mea. |
16 Desperavi; nequaquam ultra iam vivam.
Parce mihi, nihil enim sunt dies mei. |
17 Quid est homo, quia magnificas eum?
Aut quid apponis erga eum cor tuum? |
18 Visitas eum diluculo
et singulis momentis probas illum. |
19 Usquequo non avertes oculos a me?
Nec dimittis me, ut glutiam salivam meam? |
20 Peccavi; quid faciam tibi,
o custos hominum?
Quare posuisti me contrarium tibi, et factus sum mihimetipsi gravis? |
21 Cur non tollis peccatum meum
et quare non aufers iniquitatem meam?
Ecce, nunc in pulvere dormiam;
et, si mane me quaesieris, non subsistam! ”.
|
