1 Parabolae Salomonis.
Filius sapiens laetificat pa trem,
filius vero stultus maestitia est matris suae. |
2 Nil proderunt thesauri impietatis,
iustitia vero liberabit a morte. |
3 Non affliget Dominus fame animam iusti
et cupiditatem impiorum subvertet. |
4 Egestatem operata est manus remissa,
manus autem fortium divitias parat. |
5 Qui congregat in messe, filius sapiens est;
qui autem stertit aestate, filius confusionis. |
6 Benedictiones Domini super caput iusti,
os autem impiorum operit violentiam. |
7 Memoria iusti in benedictione erit,
et nomen impiorum putrescet. |
8 Sapiens corde praecepta suscipit,
et stultus labiis corruet. |
9 Qui ambulat simpliciter, ambulat confidenter;
qui autem depravat vias suas, manifestus erit. |
10 Qui annuit oculo, dabit dolorem,
et stultus labiis corruet. |
11 Vena vitae os iusti,
et os impiorum operit violentiam. |
12 Odium suscitat rixas,
et universa delicta operit caritas. |
13 In labiis sapientis invenitur sapientia,
et virga in dorso eius, qui indiget corde. |
14 Sapientes recondunt scientiam,
os autem stulti ruinae proximum est. |
15 Substantia divitis urbs fortitudinis eius,
ruina pauperum egestas eorum. |
16 Opus iusti ad vitam,
fructus autem impii ad peccatum. |
17 Graditur ad vitam, qui custodit disciplinam;
qui autem increpationes relinquit, errat. |
18 Abscondunt odium labia mendacia;
qui profert contumeliam, insipiens est. |
19 In multiloquio non deerit peccatum;
qui autem moderatur labia sua, prudentissimus est. |
20 Argentum electum lingua iusti,
cor autem impiorum pro nihilo. |
21 Labia iusti erudiunt plurimos;
qui autem indocti sunt, in cordis egestate morientur. |
22 Benedictio Domini divites facit,
nec addet ei labor quidquam. |
23 Quasi per risum stultus operatur scelus,
sapientia autem est viro prudentiae. |
24 Quod timet impius, veniet super eum;
desiderium suum iustis dabitur. |
25 Quasi tempestas transiens non erit impius,
iustus autem quasi fundamentum sempiternum. |
26 Sicut acetum dentibus et fumus oculis,
sic piger his, qui miserunt eum. |
27 Timor Domini apponet dies,
et anni impiorum breviabuntur. |
28 Exspectatio iustorum laetitia,
spes autem impiorum peribit. |
29 Fortitudo simplici via Domini
et ruina his, qui operantur malum. |
30 Iustus in aeternum non commovebitur,
impii autem non habitabunt super terram. |
31 Os iusti germinabit sapientiam,
lingua prava abscindetur. |
32 Labia iusti considerant placita,
et os impiorum perversa.
|
