1 Fili mi, ne obliviscaris legis meae,
et praecepta mea cor tuum custodiat; |
2 longitudinem enim dierum et annos vitae
et pacem apponent tibi. |
3 Misericordia et veritas te non deserant;
circumda eas gutturi tuo
et describe in tabulis cordis tui, |
4 et invenies gratiam et successum bonum
coram Deo et hominibus. |
5 Habe fiduciam in Domino ex toto corde tuo
et ne innitaris prudentiae tuae. |
6 In omnibus viis tuis cogita illum,
et ipse diriget gressus tuos. |
7 Ne sis sapiens apud temetipsum;
time Dominum et recede a malo. |
8 Sanitas quippe erit umbilico tuo,
et irrigatio ossibus tuis. |
9 Honora Dominum de tua substantia
et de primitiis omnium frugum tuarum, |
10 et implebuntur horrea tua frumento,
et vino torcularia tua redundabunt. |
11 Disciplinam Domini, fili mi, ne abicias
nec asperneris, cum ab eo corriperis: |
12 quem enim diligit, Dominus corripit
et quasi pater in filio complacet sibi. |
13 Beatus homo, qui invenit sapientiam
et qui affluit prudentia: |
14 melior est acquisitio eius negotiatione argenti,
et auro primo fructus eius. |
15 Pretiosior est cunctis gemmis,
et omnia pretiosa tua huic non valent comparari; |
16 longitudo dierum in dextera eius,
et in sinistra illius divitiae et gloria. |
17 Viae eius viae pulchrae,
et omnes semitae illius pacificae. |
18 Lignum vitae est his, qui apprehenderint eam;
et, qui tenuerit eam, beatus. |
19 Dominus sapientia fundavit terram,
stabilivit caelos prudentia; |
20 sapientia illius eruperunt abyssi,
et nubes rorem stillant. |
21 Fili mi, ne effluant haec ab oculis tuis;
custodi prudentiam atque consilium, |
22 et erit vita animae tuae,
et gratia collo tuo; |
23 tunc ambulabis fiducialiter in via tua,
et pes tuus non impinget. |
24 Si dormieris, non timebis;
quiesces, et suavis erit somnus tuus. |
25 Ne paveas repentino terrore
et irruentem tibi turbinem impiorum, cum venerit. |
26 Dominus enim erit in latere tuo
et custodiet pedem tuum, ne capiaris. |
27 Noli prohibere beneficium ab eo, cui debetur,
si in potestate manus tuae est, ut facias. |
28 Ne dicas amico tuo: “ Vade et revertere,
cras dabo tibi ”, cum statim possis dare. |
29 Ne moliaris amico tuo malum,
cum ille apud te sedeat cum fiducia. |
30 Ne contendas adversus hominem frustra,
cum ipse tibi nihil mali fecerit. |
31 Ne aemuleris hominem iniustum
nec imiteris omnes vias eius, |
32 quia abominatio Domini est omnis pravus,
et cum simplicibus societas eius. |
33 Maledictio a Domino in domo impii,
habitacula autem iustorum benedicentur. |
34 Ipse deludet illusores
et mansuetis dabit gratiam; |
35 gloriam sapientes possidebunt,
stultorum exaltatio ignominia.
|
