1 Miktam. David.
Conserva me, Deus, quoniam speravi in te. |
2 Dixi Domino: “ Dominus meus es tu, bonum mihi non est sine te ”. |
3 In sanctos, qui sunt in terra, inclitos viros,
omnis voluntas mea in eos. |
4 Multiplicantur dolores eorum, qui post deos alienos acceleraverunt.
Non effundam libationes eorum de sanguinibus
neque assumam nomina eorum in labiis meis. |
5 Dominus pars hereditatis meae et calicis mei:
tu es qui detines sortem meam. |
6 Funes ceciderunt mihi in praeclaris;
insuper et hereditas mea speciosa est mihi. |
7 Benedicam Dominum, qui tribuit mihi intellectum;
insuper et in noctibus erudierunt me renes mei. |
8 Proponebam Dominum in conspectu meo semper;
quoniam a dextris est mihi, non commovebor. |
9 Propter hoc laetatum est cor meum,
et exsultaverunt praecordia mea;
insuper et caro mea requiescet in spe. |
10 Quoniam non derelinques animam meam in inferno
nec dabis sanctum tuum videre corruptionem. |
11 Notas mihi facies vias vitae,
plenitudinem laetitiae cum vultu tuo,
delectationes in dextera tua usque in finem.
|
