1 Attingit ergo a fine usque ad finem fortiter
et disponit omnia suaviter. |
2 Hanc amavi et exquisivi a iuventute mea
et quaesivi sponsam mihi eam assumere
et amator factus sum formae illius. |
3 Generositatem suam glorificat contubernium habens Dei,
sed et omnium Dominus dilexit illam. |
4 Doctrix enim est disciplinae Dei
et electrix operum illius. |
5 Et, si divitiae sunt desiderabilis possessio in vita,
quid sapientia locupletius,
quae operatur omnia? |
6 Si autem sensus operatur,
quis horum, quae sunt, magis quam illa est artifex? |
7 Et, si iustitiam quis diligit,
labores huius sunt virtutes:
sobrietatem enim et prudentiam docet,
iustitiam et fortitudinem,
quibus utilius nihil est in vita hominibus. |
8 Et, si multam peritiam desiderat quis,
scit praeterita et futura conicit,
novit versutias sermonum et solutiones aenigmatum,
signa et monstra scit, antequam fiant,
et eventus momentorum et temporum. |
9 Proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum,
sciens quoniam erit mihi consiliaria bonorum
et consolatio sollicitudinum et taedii. |
10 Habebo propter hanc claritatem ad turbas
et honorem apud seniores iuvenis; |
11 acutus inveniar in iudicio
et in conspectu potentium admirabilis ero. |
12 Tacentem me sustinebunt
et loquentem me respicient
et, sermocinante me plura,
manus ori suo imponent. |
13 Habebo per hanc immortalitatem
et memoriam aeternam his, qui post me futuri sunt, relinquam. |
14 Disponam populos,
et nationes mihi erunt subditae; |
15 timebunt me audientes reges horrendi,
in multitudine videbor bonus
et in bello fortis. |
16 Intrans in domum meam, conquiescam cum illa;
non enim habet amaritudinem conversatio illius
nec taedium convictus illius,
sed laetitiam et gaudium. |
17 Haec cogitans apud me
et commemorans in corde meo
quoniam immortalitas est in cognatione sapientiae, |
18 et in amicitia illius delectatio bona,
et in laboribus manuum illius divitiae sine defectione,
et in certamine loquelae illius sapientia,
et praeclaritas in communicatione sermonum ipsius,
circuibam quaerens, ut mihi illam assumerem. |
19 Puer autem eram ingeniosus
et sortitus sum animam bonam; |
20 quin potius, cum essem bonus,
veni in corpus incoinquinatum. |
21 Et, ut scivi quoniam aliter non possem esse continens, nisi Deus det,
C et hoc ipsum erat sapientiae scire, cuius esset hoc donum C
adii Dominum et deprecatus sum illum
et dixi ex toto corde meo:
|
