1 καὶ εἰ̃πεν ἐστερεώθη ἡ καρδία μου ἐν κυρίω̨ ὑψώθη κέρας μου ἐν θεω̨̃ μου ἐπλατύνθη ἐπὶ ἐχθροὺς τὸ στόμα μου εὐφράνθην ἐν σωτηρία̨ σου |
2 ὅτι οὐκ ἔστιν ἅγιος ὡς κύριος καὶ οὐκ ἔστιν δίκαιος ὡς ὁ θεὸς ἡμω̃ν οὐκ ἔστιν ἅγιος πλὴν σου̃ |
3 μὴ καυχα̃σθε καὶ μὴ λαλει̃τε ὑψηλά μὴ ἐξελθάτω μεγαλορρημοσύνη ἐκ του̃ στόματος ὑμω̃ν ὅτι θεὸς γνώσεων κύριος καὶ θεὸς ἑτοιμάζων ἐπιτηδεύματα αὐτου̃ |
4 τόξον δυνατω̃ν ἠσθένησεν καὶ ἀσθενου̃ντες περιεζώσαντο δύναμιν |
5 πλήρεις ἄρτων ἠλαττώθησαν καὶ οἱ πεινω̃ντες παρη̃καν γη̃ν ὅτι στει̃ρα ἔτεκεν ἑπτά καὶ ἡ πολλὴ ἐν τέκνοις ἠσθένησεν |
6 κύριος θανατοι̃ καὶ ζωογονει̃ κατάγει εἰς ἅ̨δου καὶ ἀνάγει |
7 κύριος πτωχίζει καὶ πλουτίζει ταπεινοι̃ καὶ ἀνυψοι̃ |
8 ἀνιστα̨̃ ἀπὸ γη̃ς πένητα καὶ ἀπὸ κοπρίας ἐγείρει πτωχὸν καθίσαι μετὰ δυναστω̃ν λαω̃ν καὶ θρόνον δόξης κατακληρονομω̃ν αὐτοι̃ς |
9 διδοὺς εὐχὴν τω̨̃ εὐχομένω̨ καὶ εὐλόγησεν ἔτη δικαίου ὅτι οὐκ ἐν ἰσχύι δυνατὸς ἀνήρ |
10 κύριος ἀσθενη̃ ποιήσει ἀντίδικον αὐτου̃ κύριος ἅγιος μὴ καυχάσθω ὁ φρόνιμος ἐν τη̨̃ φρονήσει αὐτου̃ καὶ μὴ καυχάσθω ὁ δυνατὸς ἐν τη̨̃ δυνάμει αὐτου̃ καὶ μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τω̨̃ πλούτω̨ αὐτου̃ ἀλλ' ἢ ἐν τούτω̨ καυχάσθω ὁ καυχώμενος συνίειν καὶ γινώσκειν τὸν κύριον καὶ ποιει̃ν κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐν μέσω̨ τη̃ς γη̃ς κύριος ἀνέβη εἰς οὐρανοὺς καὶ ἐβρόντησεν αὐτὸς κρινει̃ ἄκρα γη̃ς καὶ δίδωσιν ἰσχὺν τοι̃ς βασιλευ̃σιν ἡμω̃ν καὶ ὑψώσει κέρας χριστου̃ αὐτου̃ |
11 καὶ κατέλιπον αὐτὸν ἐκει̃ ἐνώπιον κυρίου καὶ ἀπη̃λθον εἰς Αρμαθαιμ καὶ τὸ παιδάριον ἠ̃ν λειτουργω̃ν τω̨̃ προσώπω̨ κυρίου ἐνώπιον Ηλι του̃ ἱερέως |
12 καὶ οἱ υἱοὶ Ηλι του̃ ἱερέως υἱοὶ λοιμοὶ οὐκ εἰδότες τὸν κύριον |
13 καὶ τὸ δικαίωμα του̃ ἱερέως παρὰ του̃ λαου̃ παντὸς του̃ θύοντος καὶ ἤρχετο τὸ παιδάριον του̃ ἱερέως ὡς ἂν ἡψήθη τὸ κρέας καὶ κρεάγρα τριόδους ἐν τη̨̃ χειρὶ αὐτου̃ |
14 καὶ ἐπάταξεν αὐτὴν εἰς τὸν λέβητα τὸν μέγαν ἢ εἰς τὸ χαλκίον ἢ εἰς τὴν κύθραν πα̃ν ὃ ἐὰν ἀνέβη ἐν τη̨̃ κρεάγρα̨ ἐλάμβανεν ἑαυτω̨̃ ὁ ἱερεύς κατὰ τάδε ἐποίουν παντὶ Ισραηλ τοι̃ς ἐρχομένοις θυ̃σαι κυρίω̨ ἐν Σηλωμ |
15 καὶ πρὶν θυμιαθη̃ναι τὸ στέαρ ἤρχετο τὸ παιδάριον του̃ ἱερέως καὶ ἔλεγεν τω̨̃ ἀνδρὶ τω̨̃ θύοντι δὸς κρέας ὀπτη̃σαι τω̨̃ ἱερει̃ καὶ οὐ μὴ λάβω παρὰ σου̃ ἑφθὸν ἐκ του̃ λέβητος |
16 καὶ ἔλεγεν ὁ ἀνὴρ ὁ θύων θυμιαθήτω πρω̃τον ὡς καθήκει τὸ στέαρ καὶ λαβὲ σεαυτω̨̃ ἐκ πάντων ὡ̃ν ἐπιθυμει̃ ἡ ψυχή σου καὶ εἰ̃πεν οὐχί ὅτι νυ̃ν δώσεις καὶ ἐὰν μή λήμψομαι κραταιω̃ς |
17 καὶ ἠ̃ν ἡ ἁμαρτία τω̃ν παιδαρίων ἐνώπιον κυρίου μεγάλη σφόδρα ὅτι ἠθέτουν τὴν θυσίαν κυρίου |
18 καὶ Σαμουηλ ἠ̃ν λειτουργω̃ν ἐνώπιον κυρίου παιδάριον περιεζωσμένον εφουδ βαρ |
19 καὶ διπλοΐδα μικρὰν ἐποίησεν αὐτω̨̃ ἡ μήτηρ αὐτου̃ καὶ ἀνέφερεν αὐτω̨̃ ἐξ ἡμερω̃ν εἰς ἡμέρας ἐν τω̨̃ ἀναβαίνειν αὐτὴν μετὰ του̃ ἀνδρὸς αὐτη̃ς θυ̃σαι τὴν θυσίαν τω̃ν ἡμερω̃ν |
20 καὶ εὐλόγησεν Ηλι τὸν Ελκανα καὶ τὴν γυναι̃κα αὐτου̃ λέγων ἀποτείσαι σοι κύριος σπέρμα ἐκ τη̃ς γυναικὸς ταύτης ἀντὶ του̃ χρέους οὑ̃ ἔχρησας τω̨̃ κυρίω̨ καὶ ἀπη̃λθεν ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν τόπον αὐτου̃ |
21 καὶ ἐπεσκέψατο κύριος τὴν Ανναν καὶ ἔτεκεν ἔτι τρει̃ς υἱοὺς καὶ δύο θυγατέρας καὶ ἐμεγαλύνθη τὸ παιδάριον Σαμουηλ ἐνώπιον κυρίου |
22 καὶ Ηλι πρεσβύτης σφόδρα καὶ ἤκουσεν ἃ ἐποίουν οἱ υἱοὶ αὐτου̃ τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ |
23 καὶ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ἵνα τί ποιει̃τε κατὰ τὸ ῥη̃μα του̃το ὃ ἐγὼ ἀκούω ἐκ στόματος παντὸς του̃ λαου̃ κυρίου |
24 μή τέκνα ὅτι οὐκ ἀγαθὴ ἡ ἀκοή ἣν ἐγὼ ἀκούω μὴ ποιει̃τε οὕτως ὅτι οὐκ ἀγαθαὶ αἱ ἀκοαί ἃς ἐγὼ ἀκούω του̃ μὴ δουλεύειν λαὸν θεω̨̃ |
25 ἐὰν ἁμαρτάνων ἁμάρτη̨ ἀνὴρ εἰς ἄνδρα καὶ προσεύξονται ὑπὲρ αὐτου̃ πρὸς κύριον καὶ ἐὰν τω̨̃ κυρίω̨ ἁμάρτη̨ τίς προσεύξεται ὑπὲρ αὐτου̃ καὶ οὐκ ἤκουον τη̃ς φωνη̃ς του̃ πατρὸς αὐτω̃ν ὅτι βουλόμενος ἐβούλετο κύριος διαφθει̃ραι αὐτούς |
26 καὶ τὸ παιδάριον Σαμουηλ ἐπορεύετο καὶ ἐμεγαλύνετο καὶ ἀγαθὸν καὶ μετὰ κυρίου καὶ μετὰ ἀνθρώπων |
27 καὶ ἠ̃λθεν ἄνθρωπος θεου̃ πρὸς Ηλι καὶ εἰ̃πεν τάδε λέγει κύριος ἀποκαλυφθεὶς ἀπεκαλύφθην πρὸς οἰ̃κον πατρός σου ὄντων αὐτω̃ν ἐν γη̨̃ Αἰγύπτω̨ δούλων τω̨̃ οἴκω̨ Φαραω |
28 καὶ ἐξελεξάμην τὸν οἰ̃κον του̃ πατρός σου ἐκ πάντων τω̃ν σκήπτρων Ισραηλ ἐμοὶ ἱερατεύειν καὶ ἀναβαίνειν ἐπὶ θυσιαστήριόν μου καὶ θυμια̃ν θυμίαμα καὶ αἴρειν εφουδ καὶ ἔδωκα τω̨̃ οἴκω̨ του̃ πατρός σου τὰ πάντα του̃ πυρὸς υἱω̃ν Ισραηλ εἰς βρω̃σιν |
29 καὶ ἵνα τί ἐπέβλεψας ἐπὶ τὸ θυμίαμά μου καὶ εἰς τὴν θυσίαν μου ἀναιδει̃ ὀφθαλμω̨̃ καὶ ἐδόξασας τοὺς υἱούς σου ὑπὲρ ἐμὲ ἐνευλογει̃σθαι ἀπαρχη̃ς πάσης θυσίας Ισραηλ ἔμπροσθέν μου |
30 διὰ του̃το τάδε εἰ̃πεν κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ εἰ̃πα ὁ οἰ̃κός σου καὶ ὁ οἰ̃κος του̃ πατρός σου διελεύσεται ἐνώπιόν μου ἕως αἰω̃νος καὶ νυ̃ν φησιν κύριος μηδαμω̃ς ἐμοί ὅτι ἀλλ' ἢ τοὺς δοξάζοντάς με δοξάσω καὶ ὁ ἐξουθενω̃ν με ἀτιμωθήσεται |
31 ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται καὶ ἐξολεθρεύσω τὸ σπέρμα σου καὶ τὸ σπέρμα οἴκου πατρός σου |
32 καὶ οὐκ ἔσται σου πρεσβύτης ἐν οἴκω̨ μου πάσας τὰς ἡμέρας |
33 καὶ ἄνδρα οὐκ ἐξολεθρεύσω σοι ἀπὸ του̃ θυσιαστηρίου μου ἐκλιπει̃ν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ καὶ καταρρει̃ν τὴν ψυχὴν αὐτου̃ καὶ πα̃ς περισσεύων οἴκου σου πεσου̃νται ἐν ῥομφαία̨ ἀνδρω̃ν |
34 καὶ του̃τό σοι τὸ σημει̃ον ὃ ἥξει ἐπὶ τοὺς δύο υἱούς σου τούτους Οφνι καὶ Φινεες ἐν ἡμέρα̨ μια̨̃ ἀποθανου̃νται ἀμφότεροι |
35 καὶ ἀναστήσω ἐμαυτω̨̃ ἱερέα πιστόν ὃς πάντα τὰ ἐν τη̨̃ καρδία̨ μου καὶ τὰ ἐν τη̨̃ ψυχη̨̃ μου ποιήσει καὶ οἰκοδομήσω αὐτω̨̃ οἰ̃κον πιστόν καὶ διελεύσεται ἐνώπιον χριστου̃ μου πάσας τὰς ἡμέρας |
36 καὶ ἔσται ὁ περισσεύων ἐν οἴκω̨ σου ἥξει προσκυνει̃ν αὐτω̨̃ ὀβολου̃ ἀργυρίου λέγων παράρριψόν με ἐπὶ μίαν τω̃ν ἱερατειω̃ν σου φαγει̃ν ἄρτον |