1 ἐνισχύσατε υἱοὶ Βενιαμιν ἐκ μέσου τη̃ς Ιερουσαλημ καὶ ἐν Θεκουε σημάνατε σάλπιγγι καὶ ὑπὲρ Βαιθαχαρμα ἄρατε σημει̃ον ὅτι κακὰ ἐκκέκυφεν ἀπὸ βορρα̃ καὶ συντριβὴ μεγάλη γίνεται |
2 καὶ ἀφαιρεθήσεται τὸ ὕψος σου θύγατερ Σιων |
3 εἰς αὐτὴν ἥξουσιν ποιμένες καὶ τὰ ποίμνια αὐτω̃ν καὶ πήξουσιν ἐπ' αὐτὴν σκηνὰς κύκλω̨ καὶ ποιμανου̃σιν ἕκαστος τη̨̃ χειρὶ αὐτου̃ |
4 παρασκευάσασθε ἐπ' αὐτὴν εἰς πόλεμον ἀνάστητε καὶ ἀναβω̃μεν ἐπ' αὐτὴν μεσημβρίας οὐαὶ ἡμι̃ν ὅτι κέκλικεν ἡ ἡμέρα ὅτι ἐκλείπουσιν αἱ σκιαὶ τη̃ς ἑσπέρας |
5 ἀνάστητε καὶ ἀναβω̃μεν ἐν τη̨̃ νυκτὶ καὶ διαφθείρωμεν τὰ θεμέλια αὐτη̃ς |
6 ὅτι τάδε λέγει κύριος ἔκκοψον τὰ ξύλα αὐτη̃ς ἔκχεον ἐπὶ Ιερουσαλημ δύναμιν ὠ̃ πόλις ψευδής ὅλη καταδυναστεία ἐν αὐτη̨̃ |
7 ὡς ψύχει λάκκος ὕδωρ οὕτως ψύχει κακία αὐτη̃ς ἀσέβεια καὶ ταλαιπωρία ἀκουσθήσεται ἐν αὐτη̨̃ ἐπὶ πρόσωπον αὐτη̃ς διὰ παντός πόνω̨ καὶ μάστιγι |
8 παιδευθήση̨ Ιερουσαλημ μὴ ἀποστη̨̃ ἡ ψυχή μου ἀπὸ σου̃ μὴ ποιήσω σε ἄβατον γη̃ν ἥτις οὐ κατοικηθήσεται |
9 ὅτι τάδε λέγει κύριος καλαμα̃σθε καλαμα̃σθε ὡς ἄμπελον τὰ κατάλοιπα του̃ Ισραηλ ἐπιστρέψατε ὡς ὁ τρυγω̃ν ἐπὶ τὸν κάρταλλον αὐτου̃ |
10 πρὸς τίνα λαλήσω καὶ διαμαρτύρωμαι καὶ ἀκούσεται ἰδοὺ ἀπερίτμητα τὰ ὠ̃τα αὐτω̃ν καὶ οὐ δύνανται ἀκούειν ἰδοὺ τὸ ῥη̃μα κυρίου ἐγένετο αὐτοι̃ς εἰς ὀνειδισμόν οὐ μὴ βουληθω̃σιν αὐτὸ ἀκου̃σαι |
11 καὶ τὸν θυμόν μου ἔπλησα καὶ ἐπέσχον καὶ οὐ συνετέλεσα αὐτούς ἐκχεω̃ ἐπὶ νήπια ἔξωθεν καὶ ἐπὶ συναγωγὴν νεανίσκων ἅμα ὅτι ἀνὴρ καὶ γυνὴ συλλημφθήσονται πρεσβύτερος μετὰ πλήρους ἡμερω̃ν |
12 καὶ μεταστραφήσονται αἱ οἰκίαι αὐτω̃ν εἰς ἑτέρους ἀγροὶ καὶ αἱ γυναι̃κες αὐτω̃ν ἐπὶ τὸ αὐτό ὅτι ἐκτενω̃ τὴν χει̃ρά μου ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας τὴν γη̃ν ταύτην λέγει κύριος |
13 ὅτι ἀπὸ μικρου̃ αὐτω̃ν καὶ ἕως μεγάλου πάντες συνετελέσαντο ἄνομα ἀπὸ ἱερέως καὶ ἕως ψευδοπροφήτου πάντες ἐποίησαν ψευδη̃ |
14 καὶ ἰω̃ντο τὸ σύντριμμα του̃ λαου̃ μου ἐξουθενου̃ντες καὶ λέγοντες εἰρήνη εἰρήνη καὶ που̃ ἐστιν εἰρήνη |
15 κατη̨σχύνθησαν ὅτι ἐξελίποσαν καὶ οὐδ' ὡ̃ς καταισχυνόμενοι κατη̨σχύνθησαν καὶ τὴν ἀτιμίαν αὐτω̃ν οὐκ ἔγνωσαν διὰ του̃το πεσου̃νται ἐν τη̨̃ πτώσει αὐτω̃ν καὶ ἐν καιρω̨̃ ἐπισκοπη̃ς αὐτω̃ν ἀπολου̃νται εἰ̃πεν κύριος |
16 τάδε λέγει κύριος στη̃τε ἐπὶ ται̃ς ὁδοι̃ς καὶ ἴδετε καὶ ἐρωτήσατε τρίβους κυρίου αἰωνίους καὶ ἴδετε ποία ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαθή καὶ βαδίζετε ἐν αὐτη̨̃ καὶ εὑρήσετε ἁγνισμὸν ται̃ς ψυχαι̃ς ὑμω̃ν καὶ εἰ̃παν οὐ πορευσόμεθα |
17 κατέστακα ἐφ' ὑμα̃ς σκοπούς ἀκούσατε τη̃ς φωνη̃ς τη̃ς σάλπιγγος καὶ εἰ̃παν οὐκ ἀκουσόμεθα |
18 διὰ του̃το ἤκουσαν τὰ ἔθνη καὶ οἱ ποιμαίνοντες τὰ ποίμνια αὐτω̃ν |
19 ἄκουε γη̃ ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν του̃τον κακά τὸν καρπὸν ἀποστροφη̃ς αὐτω̃ν ὅτι τω̃ν λόγων μου οὐ προσέσχον καὶ τὸν νόμον μου ἀπώσαντο |
20 ἵνα τί μοι λίβανον ἐκ Σαβα φέρετε καὶ κιννάμωμον ἐκ γη̃ς μακρόθεν τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμω̃ν οὔκ εἰσιν δεκτά καὶ αἱ θυσίαι ὑμω̃ν οὐχ ἥδυνάν μοι |
21 διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐπὶ τὸν λαὸν του̃τον ἀσθένειαν καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν αὐτη̨̃ πατέρες καὶ υἱοὶ ἅμα γείτων καὶ ὁ πλησίον αὐτου̃ ἀπολου̃νται |
22 τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρα̃ καὶ ἔθνη ἐξεγερθήσεται ἀπ' ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς |
23 τόξον καὶ ζιβύνην κρατήσουσιν ἰταμός ἐστιν καὶ οὐκ ἐλεήσει φωνὴ αὐτου̃ ὡς θάλασσα κυμαίνουσα ἐφ' ἵπποις καὶ ἅρμασιν παρατάξεται ὡς πυ̃ρ εἰς πόλεμον πρὸς σέ θύγατερ Σιων |
24 ἠκούσαμεν τὴν ἀκοὴν αὐτω̃ν παρελύθησαν αἱ χει̃ρες ἡμω̃ν θλι̃ψις κατέσχεν ἡμα̃ς ὠδι̃νες ὡς τικτούσης |
25 μὴ ἐκπορεύεσθε εἰς ἀγρὸν καὶ ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς μὴ βαδίζετε ὅτι ῥομφαία τω̃ν ἐχθρω̃ν παροικει̃ κυκλόθεν |
26 θύγατερ λαου̃ μου περίζωσαι σάκκον κατάπασαι ἐν σποδω̨̃ πένθος ἀγαπητου̃ ποίησαι σεαυτη̨̃ κοπετὸν οἰκτρόν ὅτι ἐξαίφνης ἥξει ταλαιπωρία ἐφ' ὑμα̃ς |
27 δοκιμαστὴν δέδωκά σε ἐν λαοι̃ς δεδοκιμασμένοις καὶ γνώση̨ με ἐν τω̨̃ δοκιμάσαι με τὴν ὁδὸν αὐτω̃ν |
28 πάντες ἀνήκοοι πορευόμενοι σκολιω̃ς χαλκὸς καὶ σίδηρος πάντες διεφθαρμένοι εἰσίν |
29 ἐξέλιπεν φυσητὴρ ἀπὸ πυρός ἐξέλιπεν μόλιβος εἰς κενὸν ἀργυροκόπος ἀργυροκοπει̃ πονηρία αὐτω̃ν οὐκ ἐτάκη |
30 ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον καλέσατε αὐτούς ὅτι ἀπεδοκίμασεν αὐτοὺς κύριος |