Greek/Septuagint (gr)

Whole Bible

ΙΩΒ

Chapters 15-21

ΙΩΒ, κεφαλίς 15

¹ὑπολαβὼν δὲ Ελιφας ὁ Θαιμανίτης λέγει

²πότερον σοφὸς ἀπόκρισιν δώσει συνέσεως πνεύματος καὶ ἐνέπλησεν πόνον γαστρὸς

³ἐλέγχων ἐν ῥήμασιν οἱ̃ς οὐ δει̃ ἐν λόγοις οἱ̃ς οὐδὲν ὄφελος

⁴οὐ καὶ σὺ ἀπεποιήσω φόβον συνετελέσω δὲ ῥήματα τοιαυ̃τα ἔναντι του̃ κυρίου

⁵ἔνοχος εἰ̃ ῥήμασιν στόματός σου οὐδὲ διέκρινας ῥήματα δυναστω̃ν

⁶ἐλέγξαι σε τὸ σὸν στόμα καὶ μὴ ἐγώ τὰ δὲ χείλη σου καταμαρτυρήσουσίν σου

⁷τί γάρ μὴ πρω̃τος ἀνθρώπων ἐγενήθης ἢ πρὸ θινω̃ν ἐπάγης

⁸ἠ̃ σύνταγμα κυρίου ἀκήκοας εἰς δὲ σὲ ἀφίκετο σοφία

⁹τί γὰρ οἰ̃δας ὃ οὐκ οἴδαμεν ἢ τί συνίεις ὃ οὐχὶ καὶ ἡμει̃ς

¹⁰καί γε πρεσβύτης καί γε παλαιὸς ἐν ἡμι̃ν βαρύτερος του̃ πατρός σου ἡμέραις

¹¹ὀλίγα ὡ̃ν ἡμάρτηκας μεμαστίγωσαι μεγάλως ὑπερβαλλόντως λελάληκας

¹²τί ἐτόλμησεν ἡ καρδία σου ἢ τί ἐπήνεγκαν οἱ ὀφθαλμοί σου

¹³ὅτι θυμὸν ἔρρηξας ἔναντι κυρίου ἐξήγαγες δὲ ἐκ στόματος ῥήματα τοιαυ̃τα

¹⁴τίς γὰρ ὢν βροτός ὅτι ἔσται ἄμεμπτος ἢ ὡς ἐσόμενος δίκαιος γεννητὸς γυναικός

¹⁵εἰ κατὰ ἁγίων οὐ πιστεύει οὐρανὸς δὲ οὐ καθαρὸς ἐναντίον αὐτου̃

¹⁶ἔα δὲ ἐβδελυγμένος καὶ ἀκάθαρτος ἀνὴρ πίνων ἀδικίας ἴσα ποτω̨̃

¹⁷ἀναγγελω̃ δέ σοι ἄκουέ μου ἃ δὴ ἑώρακα ἀναγγελω̃ σοι

¹⁸ἃ σοφοὶ ἐρου̃σιν καὶ οὐκ ἔκρυψαν πατέρας αὐτω̃ν

¹⁹αὐτοι̃ς μόνοις ἐδόθη ἡ γη̃ καὶ οὐκ ἐπη̃λθεν ἀλλογενὴς ἐπ' αὐτούς

²⁰πα̃ς ὁ βίος ἀσεβου̃ς ἐν φροντίδι ἔτη δὲ ἀριθμητὰ δεδομένα δυνάστη̨

²¹ὁ δὲ φόβος αὐτου̃ ἐν ὠσὶν αὐτου̃ ὅταν δοκη̨̃ ἤδη εἰρηνεύειν ἥξει αὐτου̃ ἡ καταστροφή

²²μὴ πιστευέτω ἀποστραφη̃ναι ἀπὸ σκότους ἐντέταλται γὰρ ἤδη εἰς χει̃ρας σιδήρου

²³κατατέτακται δὲ εἰς σι̃τα γυψίν οἰ̃δεν δὲ ἐν ἑαυτω̨̃ ὅτι μένει εἰς πτω̃μα ἡμέρα δὲ αὐτὸν σκοτεινὴ στροβήσει

²⁴ἀνάγκη δὲ καὶ θλι̃ψις αὐτὸν καθέξει ὥσπερ στρατηγὸς πρωτοστάτης πίπτων

²⁵ὅτι ἠ̃ρκεν χει̃ρας ἐναντίον του̃ κυρίου ἔναντι δὲ κυρίου παντοκράτορος ἐτραχηλίασεν

²⁶ἔδραμεν δὲ ἐναντίον αὐτου̃ ὕβρει ἐν πάχει νώτου ἀσπίδος αὐτου̃

²⁷ὅτι ἐκάλυψεν τὸ πρόσωπον αὐτου̃ ἐν στέατι αὐτου̃ καὶ ἐποίησεν περιστόμιον ἐπὶ τω̃ν μηρίων

²⁸αὐλισθείη δὲ πόλεις ἐρήμους εἰσέλθοι δὲ εἰς οἴκους ἀοικήτους ἃ δὲ ἐκει̃νοι ἡτοίμασαν ἄλλοι ἀποίσονται

²⁹οὔτε μὴ πλουτισθη̨̃ οὔτε μὴ μείνη̨ αὐτου̃ τὰ ὑπάρχοντα οὐ μὴ βάλη̨ ἐπὶ τὴν γη̃ν σκιὰν

³⁰οὐδὲ μὴ ἐκφύγη̨ τὸ σκότος τὸν βλαστὸν αὐτου̃ μαράναι ἄνεμος ἐκπέσοι δὲ αὐτου̃ τὸ ἄνθος

³¹μὴ πιστευέτω ὅτι ὑπομενει̃ κενὰ γὰρ ἀποβήσεται αὐτω̨̃

³²ἡ τομὴ αὐτου̃ πρὸ ὥρας φθαρήσεται καὶ ὁ ῥάδαμνος αὐτου̃ οὐ μὴ πυκάση̨

³³τρυγηθείη δὲ ὥσπερ ὄμφαξ πρὸ ὥρας ἐκπέσοι δὲ ὡς ἄνθος ἐλαίας

³⁴μαρτύριον γὰρ ἀσεβου̃ς θάνατος πυ̃ρ δὲ καύσει οἴκους δωροδεκτω̃ν

³⁵ἐν γαστρὶ δὲ λήμψεται ὀδύνας ἀποβήσεται δὲ αὐτω̨̃ κενά ἡ δὲ κοιλία αὐτου̃ ὑποίσει δόλον

ΙΩΒ, κεφαλίς 16

¹ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει

²ἀκήκοα τοιαυ̃τα πολλά παρακλήτορες κακω̃ν πάντες

³τί γάρ μὴ τάξις ἐστὶν ῥήμασιν πνεύματος ἢ τί παρενοχλήσει σοι ὅτι ἀποκρίνη̨

⁴κἀγὼ καθ' ὑμα̃ς λαλήσω εἰ ὑπέκειτό γε ἡ ψυχὴ ὑμω̃ν ἀντὶ τη̃ς ἐμη̃ς εἰ̃τ' ἐναλου̃μαι ὑμι̃ν ῥήμασιν κινήσω δὲ καθ' ὑμω̃ν κεφαλήν

⁵εἴη δὲ ἰσχὺς ἐν τω̨̃ στόματί μου κίνησιν δὲ χειλέων οὐ φείσομαι

⁶ἐὰν γὰρ λαλήσω οὐκ ἀλγήσω τὸ τραυ̃μα ἐὰν δὲ καὶ σιωπήσω τί ἔλαττον τρωθήσομαι

⁷νυ̃ν δὲ κατάκοπόν με πεποίηκεν μωρόν σεσηπότα

⁸καὶ ἐπελάβου μου εἰς μαρτύριον ἐγενήθη καὶ ἀνέστη ἐν ἐμοὶ τὸ ψευ̃δός μου κατὰ πρόσωπόν μου ἀνταπεκρίθη

⁹ὀργη̨̃ χρησάμενος κατέβαλέν με ἔβρυξεν ἐπ' ἐμὲ τοὺς ὀδόντας βέλη πειρατω̃ν αὐτου̃ ἐπ' ἐμοὶ ἔπεσεν

¹⁰ἀκίσιν ὀφθαλμω̃ν ἐνήλατο ὀξει̃ ἔπαισέν με εἰς σιαγόνα ὁμοθυμαδὸν δὲ κατέδραμον ἐπ' ἐμοί

¹¹παρέδωκεν γάρ με ὁ κύριος εἰς χει̃ρας ἀδίκου ἐπὶ δὲ ἀσεβέσιν ἔρριψέν με

¹²εἰρηνεύοντα διεσκέδασέν με λαβών με τη̃ς κόμης διέτιλεν κατέστησέν με ὥσπερ σκοπόν

¹³ἐκύκλωσάν με λόγχαις βάλλοντες εἰς νεφρούς μου οὐ φειδόμενοι ἐξέχεαν εἰς τὴν γη̃ν τὴν χολήν μου

¹⁴κατέβαλόν με πτω̃μα ἐπὶ πτώματι ἔδραμον πρός με δυνάμενοι

¹⁵σάκκον ἔρραψα ἐπὶ βύρσης μου τὸ δὲ σθένος μου ἐν γη̨̃ ἐσβέσθη

¹⁶ἡ γαστήρ μου συγκέκαυται ἀπὸ κλαυθμου̃ ἐπὶ δὲ βλεφάροις μου σκιά

¹⁷ἄδικον δὲ οὐδὲν ἠ̃ν ἐν χερσίν μου εὐχὴ δέ μου καθαρά

¹⁸γη̃ μὴ ἐπικαλύψη̨ς ἐφ' αἵματι τη̃ς σαρκός μου μηδὲ εἴη τόπος τη̨̃ κραυγη̨̃ μου

¹⁹καὶ νυ̃ν ἰδοὺ ἐν οὐρανοι̃ς ὁ μάρτυς μου ὁ δὲ συνίστωρ μου ἐν ὑψίστοις

²⁰ἀφίκοιτό μου ἡ δέησις πρὸς κύριον ἔναντι δὲ αὐτου̃ στάζοι μου ὁ ὀφθαλμός

²¹εἴη δὲ ἔλεγχος ἀνδρὶ ἔναντι κυρίου καὶ υἱὸς ἀνθρώπου τω̨̃ πλησίον αὐτου̃

²²ἔτη δὲ ἀριθμητὰ ἥκασιν ὁδω̨̃ δέ ἡ̨̃ οὐκ ἐπαναστραφήσομαι πορεύσομαι

ΙΩΒ, κεφαλίς 17

¹ὀλέκομαι πνεύματι φερόμενος δέομαι δὲ ταφη̃ς καὶ οὐ τυγχάνω

²λίσσομαι κάμνων καὶ τί ποιήσας

³ἔκλεψαν δέ μου τὰ ὑπάρχοντα ἀλλότριοι τίς ἐστιν οὑ̃τος τη̨̃ χειρί μου συνδεθήτω

⁴ὅτι καρδίαν αὐτω̃ν ἔκρυψας ἀπὸ φρονήσεως διὰ του̃το οὐ μὴ ὑψώση̨ς αὐτούς

⁵τη̨̃ μερίδι ἀναγγελει̃ κακίας ὀφθαλμοὶ δέ μου ἐφ' υἱοι̃ς ἐτάκησαν

⁶ἔθου δέ με θρύλημα ἐν ἔθνεσιν γέλως δὲ αὐτοι̃ς ἀπέβην

⁷πεπώρωνται γὰρ ἀπὸ ὀργη̃ς οἱ ὀφθαλμοί μου πεπολιόρκημαι μεγάλως ὑπὸ πάντων

⁸θαυ̃μα ἔσχεν ἀληθινοὺς ἐπὶ τούτω̨ δίκαιος δὲ ἐπὶ παρανόμω̨ ἐπανασταίη

⁹σχοίη δὲ πιστὸς τὴν ἑαυτου̃ ὁδόν καθαρὸς δὲ χει̃ρας ἀναλάβοι θάρσος

¹⁰οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ πάντες ἐρείδετε καὶ δευ̃τε δή οὐ γὰρ εὑρίσκω ἐν ὑμι̃ν ἀληθές

¹¹αἱ ἡμέραι μου παρη̃λθον ἐν βρόμω̨ ἐρράγη δὲ τὰ ἄρθρα τη̃ς καρδίας μου

¹²νύκτα εἰς ἡμέραν ἔθηκαν φω̃ς ἐγγὺς ἀπὸ προσώπου σκότους

¹³ἐὰν γὰρ ὑπομείνω ἅ̨δης μου ὁ οἰ̃κος ἐν δὲ γνόφω̨ ἔστρωταί μου ἡ στρωμνή

¹⁴θάνατον ἐπεκαλεσάμην πατέρα μου εἰ̃ναι μητέρα δέ μου καὶ ἀδελφὴν σαπρίαν

¹⁵που̃ οὐ̃ν μου ἔτι ἐστὶν ἡ ἐλπίς ἠ̃ τὰ ἀγαθά μου ὄψομαι

¹⁶ἠ̃ μετ' ἐμου̃ εἰς ἅ̨δην καταβήσονται ἢ ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ χώματος καταβησόμεθα

ΙΩΒ, κεφαλίς 18

¹ὑπολαβὼν δὲ Βαλδαδ ὁ Σαυχίτης λέγει

²μέχρι τίνος οὐ παύση̨ ἐπίσχες ἵνα καὶ αὐτοὶ λαλήσωμεν

³διὰ τί ὥσπερ τετράποδα σεσιωπήκαμεν ἐναντίον σου

⁴κέχρηταί σοι ὀργή τί γάρ ἐὰν σὺ ἀποθάνη̨ς ἀοίκητος ἡ ὑπ' οὐρανόν ἢ καταστραφήσεται ὄρη ἐκ θεμελίων

⁵καὶ φω̃ς ἀσεβω̃ν σβεσθήσεται καὶ οὐκ ἀποβήσεται αὐτω̃ν ἡ φλόξ

⁶τὸ φω̃ς αὐτου̃ σκότος ἐν διαίτη̨ ὁ δὲ λύχνος ἐπ' αὐτω̨̃ σβεσθήσεται

⁷θηρεύσαισαν ἐλάχιστοι τὰ ὑπάρχοντα αὐτου̃ σφάλαι δὲ αὐτου̃ ἡ βουλή

⁸ἐμβέβληται δὲ ὁ ποὺς αὐτου̃ ἐν παγίδι ἐν δικτύω̨ ἑλιχθείη

⁹ἔλθοισαν δὲ ἐπ' αὐτὸν παγίδες κατισχύσει ἐπ' αὐτὸν διψω̃ντας

¹⁰κέκρυπται ἐν τη̨̃ γη̨̃ σχοινίον αὐτου̃ καὶ ἡ σύλλημψις αὐτου̃ ἐπὶ τρίβων

¹¹κύκλω̨ ὀλέσαισαν αὐτὸν ὀδύναι πολλοὶ δὲ περὶ πόδας αὐτου̃ ἔλθοισαν ἐν λιμω̨̃ στενω̨̃

¹²πτω̃μα δὲ αὐτω̨̃ ἡτοίμασται ἐξαίσιον

¹³βρωθείησαν αὐτου̃ κλω̃νες ποδω̃ν κατέδεται δὲ τὰ ὡραι̃α αὐτου̃ θάνατος

¹⁴ἐκραγείη δὲ ἐκ διαίτης αὐτου̃ ἴασις σχοίη δὲ αὐτὸν ἀνάγκη αἰτία̨ βασιλικη̨̃

¹⁵κατασκηνώσει ἐν τη̨̃ σκηνη̨̃ αὐτου̃ ἐν νυκτὶ αὐτου̃ κατασπαρήσονται τὰ εὐπρεπη̃ αὐτου̃ θείω̨

¹⁶ὑποκάτωθεν αἱ ῥίζαι αὐτου̃ ξηρανθήσονται καὶ ἐπάνωθεν ἐπιπεσει̃ται θερισμὸς αὐτου̃

¹⁷τὸ μνημόσυνον αὐτου̃ ἀπόλοιτο ἐκ γη̃ς καὶ ὑπάρχει ὄνομα αὐτω̨̃ ἐπὶ πρόσωπον ἐξωτέρω

¹⁸ἀπώσειεν αὐτὸν ἐκ φωτὸς εἰς σκότος

¹⁹οὐκ ἔσται ἐπίγνωστος ἐν λαω̨̃ αὐτου̃ οὐδὲ σεσω̨σμένος ἐν τη̨̃ ὑπ' οὐρανὸν ὁ οἰ̃κος αὐτου̃ ἀλλ' ἐν τοι̃ς αὐτου̃ ζήσονται ἕτεροι

²⁰ἐπ' αὐτω̨̃ ἐστέναξαν ἔσχατοι πρώτους δὲ ἔσχεν θαυ̃μα

²¹οὑ̃τοί εἰσιν οἰ̃κοι ἀδίκων οὑ̃τος δὲ ὁ τόπος τω̃ν μὴ εἰδότων τὸν κύριον

ΙΩΒ, κεφαλίς 19

¹ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει

²ἕως τίνος ἔγκοπον ποιήσετε ψυχήν μου καὶ καθαιρει̃τε με λόγοις

³γνω̃τε μόνον ὅτι ὁ κύριος ἐποίησέ με οὕτως καταλαλει̃τέ μου οὐκ αἰσχυνόμενοί με ἐπίκεισθέ μοι

⁴ναὶ δὴ ἐπ' ἀληθείας ἐγὼ ἐπλανήθην παρ' ἐμοὶ δὲ αὐλίζεται πλάνος

⁵ἔα δὲ ὅτι ἐπ' ἐμοὶ μεγαλύνεσθε ἐνάλλεσθε δέ μοι ὀνείδει

⁶γνω̃τε οὐ̃ν ὅτι ὁ κύριός ἐστιν ὁ ταράξας ὀχύρωμα δὲ αὐτου̃ ἐπ' ἐμὲ ὕψωσεν

⁷ἰδοὺ γελω̃ ὀνείδει καὶ οὐ λαλήσω κεκράξομαι καὶ οὐδαμου̃ κρίμα

⁸κύκλω̨ περιω̨κοδόμημαι καὶ οὐ μὴ διαβω̃ ἐπὶ πρόσωπόν μου σκότος ἔθετο

⁹τὴν δὲ δόξαν ἀπ' ἐμου̃ ἐξέδυσεν ἀφει̃λεν δὲ στέφανον ἀπὸ κεφαλη̃ς μου

¹⁰διέσπασέν με κύκλω̨ καὶ ὠ̨χόμην ἐξέκοψεν δὲ ὥσπερ δένδρον τὴν ἐλπίδα μου

¹¹δεινω̃ς δέ μοι ὀργη̨̃ ἐχρήσατο ἡγήσατο δέ με ὥσπερ ἐχθρόν

¹²ὁμοθυμαδὸν δὲ ἠ̃λθον τὰ πειρατήρια αὐτου̃ ἐπ' ἐμοὶ ται̃ς ὁδοι̃ς μου ἐκύκλωσάν με ἐγκάθετοι

¹³ἀπ' ἐμου̃ δὲ ἀδελφοί μου ἀπέστησαν ἔγνωσαν ἀλλοτρίους ἢ ἐμέ φίλοι δέ μου ἀνελεήμονες γεγόνασιν

¹⁴οὐ προσεποιήσαντό με οἱ ἐγγύτατοί μου καὶ οἱ εἰδότες μου τὸ ὄνομα ἐπελάθοντό μου

¹⁵γείτονες οἰκίας θεράπαιναί τέ μου ἀλλογενὴς ἤμην ἐναντίον αὐτω̃ν

¹⁶θεράποντά μου ἐκάλεσα καὶ οὐχ ὑπήκουσεν στόμα δέ μου ἐδέετο

¹⁷καὶ ἱκέτευον τὴν γυναι̃κά μου προσεκαλούμην δὲ κολακεύων υἱοὺς παλλακίδων μου

¹⁸οἱ δὲ εἰς τὸν αἰω̃νά με ἀπεποιήσαντο ὅταν ἀναστω̃ κατ' ἐμου̃ λαλου̃σιν

¹⁹ἐβδελύξαντο δέ με οἱ εἰδότες με οὓς δὴ ἠγαπήκειν ἐπανέστησάν μοι

²⁰ἐν δέρματί μου ἐσάπησαν αἱ σάρκες μου τὰ δὲ ὀστα̃ μου ἐν ὀδου̃σιν ἔχεται

²¹ἐλεήσατέ με ἐλεήσατέ με ὠ̃ φίλοι χεὶρ γὰρ κυρίου ἡ ἁψαμένη μού ἐστιν

²²διὰ τί δέ με διώκετε ὥσπερ καὶ ὁ κύριος ἀπὸ δὲ σαρκω̃ν μου οὐκ ἐμπίπλασθε

²³τίς γὰρ ἂν δώ̨η γραφη̃ναι τὰ ῥήματά μου τεθη̃ναι δὲ αὐτὰ ἐν βιβλίω̨ εἰς τὸν αἰω̃να

²⁴ἐν γραφείω̨ σιδηρω̨̃ καὶ μολίβω̨ ἢ ἐν πέτραις ἐγγλυφη̃ναι

²⁵οἰ̃δα γὰρ ὅτι ἀέναός ἐστιν ὁ ἐκλύειν με μέλλων ἐπὶ γη̃ς

²⁶ἀναστήσαι τὸ δέρμα μου τὸ ἀνατλω̃ν ταυ̃τα παρὰ γὰρ κυρίου ταυ̃τά μοι συνετελέσθη

²⁷ἃ ἐγὼ ἐμαυτω̨̃ συνεπίσταμαι ἃ ὁ ὀφθαλμός μου ἑόρακεν καὶ οὐκ ἄλλος πάντα δέ μοι συντετέλεσται ἐν κόλπω̨

²⁸εἰ δὲ καὶ ἐρει̃τε τί ἐρου̃μεν ἔναντι αὐτου̃ καὶ ῥίζαν λόγου εὑρήσομεν ἐν αὐτω̨̃

²⁹εὐλαβήθητε δὴ καὶ ὑμει̃ς ἀπὸ ἐπικαλύμματος θυμὸς γὰρ ἐπ' ἀνόμους ἐπελεύσεται καὶ τότε γνώσονται που̃ ἐστιν αὐτω̃ν ἡ ὕλη

ΙΩΒ, κεφαλίς 20

¹ὑπολαβὼν δὲ Σωφαρ ὁ Μιναι̃ος λέγει

²οὐχ οὕτως ὑπελάμβανον ἀντερει̃ν σε ταυ̃τα καὶ οὐχὶ συνίετε μα̃λλον ἢ καὶ ἐγώ

³παιδείαν ἐντροπη̃ς μου ἀκούσομαι καὶ πνευ̃μα ἐκ τη̃ς συνέσεως ἀποκρίνεταί μοι

⁴μὴ ταυ̃τα ἔγνως ἀπὸ του̃ ἔτι ἀφ' οὑ̃ ἐτέθη ἄνθρωπος ἐπὶ τη̃ς γη̃ς

⁵εὐφροσύνη γὰρ ἀσεβω̃ν πτω̃μα ἐξαίσιον χαρμονὴ δὲ παρανόμων ἀπώλεια

⁶ἐὰν ἀναβη̨̃ εἰς οὐρανὸν αὐτου̃ τὰ δω̃ρα ἡ δὲ θυσία αὐτου̃ νεφω̃ν ἅψηται

⁷ὅταν γὰρ δοκη̨̃ ἤδη κατεστηρίχθαι τότε εἰς τέλος ἀπολει̃ται οἱ δὲ ἰδόντες αὐτὸν ἐρου̃σιν που̃ ἐστιν

⁸ὥσπερ ἐνύπνιον ἐκπετασθὲν οὐ μὴ εὑρεθη̨̃ ἔπτη δὲ ὥσπερ φάσμα νυκτερινόν

⁹ὀφθαλμὸς παρέβλεψεν καὶ οὐ προσθήσει καὶ οὐκέτι προσνοήσει αὐτὸν ὁ τόπος αὐτου̃

¹⁰τοὺς υἱοὺς αὐτου̃ ὀλέσαισαν ἥττονες αἱ δὲ χει̃ρες αὐτου̃ πυρσεύσαισαν ὀδύνας

¹¹ὀστα̃ αὐτου̃ ἐνεπλήσθησαν νεότητος αὐτου̃ καὶ μετ' αὐτου̃ ἐπὶ χώματος κοιμηθήσεται

¹²ἐὰν γλυκανθη̨̃ ἐν στόματι αὐτου̃ κακία κρύψει αὐτὴν ὑπὸ τὴν γλω̃σσαν αὐτου̃

¹³οὐ φείσεται αὐτη̃ς καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει αὐτὴν καὶ συνέξει αὐτὴν ἐν μέσω̨ του̃ λάρυγγος αὐτου̃

¹⁴καὶ οὐ μὴ δυνηθη̨̃ βοηθη̃σαι ἑαυτω̨̃ χολὴ ἀσπίδος ἐν γαστρὶ αὐτου̃

¹⁵πλου̃τος ἀδίκως συναγόμενος ἐξεμεσθήσεται ἐξ οἰκίας αὐτου̃ ἐξελκύσει αὐτὸν ἄγγελος

¹⁶θυμὸν δὲ δρακόντων θηλάσειεν ἀνέλοι δὲ αὐτὸν γλω̃σσα ὄφεως

¹⁷μὴ ἴδοι ἄμελξιν νομάδων μηδὲ νομὰς μέλιτος καὶ βουτύρου

¹⁸εἰς κενὰ καὶ μάταια ἐκοπίασεν πλου̃τον ἐξ οὑ̃ οὐ γεύσεται ὥσπερ στρίφνος ἀμάσητος ἀκατάποτος

¹⁹πολλω̃ν γὰρ ἀδυνάτων οἴκους ἔθλασεν δίαιταν δὲ ἥρπασεν καὶ οὐκ ἔστησεν

²⁰οὐκ ἔστιν αὐτου̃ σωτηρία τοι̃ς ὑπάρχουσιν ἐν ἐπιθυμία̨ αὐτου̃ οὐ σωθήσεται

²¹οὐκ ἔστιν ὑπόλειμμα τοι̃ς βρώμασιν αὐτου̃ διὰ του̃το οὐκ ἀνθήσει αὐτου̃ τὰ ἀγαθά

²²ὅταν δὲ δοκη̨̃ ἤδη πεπληρω̃σθαι θλιβήσεται πα̃σα δὲ ἀνάγκη ἐπ' αὐτὸν ἐπελεύσεται

²³εἴ πως πληρώσαι γαστέρα αὐτου̃ ἐπαποστείλαι ἐπ' αὐτὸν θυμὸν ὀργη̃ς νίψαι ἐπ' αὐτὸν ὀδύνας

²⁴καὶ οὐ μὴ σωθη̨̃ ἐκ χειρὸς σιδήρου τρώσαι αὐτὸν τόξον χάλκειον

²⁵διεξέλθοι δὲ διὰ σώματος αὐτου̃ βέλος ἀστραπαὶ δὲ ἐν διαίταις αὐτου̃ περιπατήσαισαν ἐπ' αὐτω̨̃ φόβοι

²⁶πα̃ν δὲ σκότος αὐτω̨̃ ὑπομείναι κατέδεται αὐτὸν πυ̃ρ ἄκαυστον κακώσαι δὲ αὐτου̃ ἐπήλυτος τὸν οἰ̃κον

²⁷ἀνακαλύψαι δὲ αὐτου̃ ὁ οὐρανὸς τὰς ἀνομίας γη̃ δὲ ἐπανασταίη αὐτω̨̃

²⁸ἑλκύσαι τὸν οἰ̃κον αὐτου̃ ἀπώλεια εἰς τέλος ἡμέρα ὀργη̃ς ἐπέλθοι αὐτω̨̃

²⁹αὕτη ἡ μερὶς ἀνθρώπου ἀσεβου̃ς παρὰ κυρίου καὶ κτη̃μα ὑπαρχόντων αὐτω̨̃ παρὰ του̃ ἐπισκόπου

ΙΩΒ, κεφαλίς 21

¹ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει

²ἀκούσατε ἀκούσατέ μου τω̃ν λόγων ἵνα μὴ ἠ̨̃ μοι παρ' ὑμω̃ν αὕτη ἡ παράκλησις

³ἄρατέ με ἐγὼ δὲ λαλήσω εἰ̃τ' οὐ καταγελάσετέ μου

⁴τί γάρ μὴ ἀνθρώπου μου ἡ ἔλεγξις ἢ διὰ τί οὐ θυμωθήσομαι

⁵εἰσβλέψαντες εἰς ἐμὲ θαυμάσατε χει̃ρα θέντες ἐπὶ σιαγόνι

⁶ἐάν τε γὰρ μνησθω̃ ἐσπούδακα ἔχουσιν δέ μου τὰς σάρκας ὀδύναι

⁷διὰ τί ἀσεβει̃ς ζω̃σιν πεπαλαίωνται δὲ καὶ ἐν πλούτω̨

⁸ὁ σπόρος αὐτω̃ν κατὰ ψυχήν τὰ δὲ τέκνα αὐτω̃ν ἐν ὀφθαλμοι̃ς

⁹οἱ οἰ̃κοι αὐτω̃ν εὐθηνου̃σιν φόβος δὲ οὐδαμου̃ μάστιξ δὲ παρὰ κυρίου οὐκ ἔστιν ἐπ' αὐτοι̃ς

¹⁰ἡ βου̃ς αὐτω̃ν οὐκ ὠμοτόκησεν διεσώθη δὲ αὐτω̃ν ἐν γαστρὶ ἔχουσα καὶ οὐκ ἔσφαλεν

¹¹μένουσιν δὲ ὡς πρόβατα αἰώνια τὰ δὲ παιδία αὐτω̃ν προσπαίζουσιν

¹²ἀναλαβόντες ψαλτήριον καὶ κιθάραν καὶ εὐφραίνονται φωνη̨̃ ψαλμου̃

¹³συνετέλεσαν δὲ ἐν ἀγαθοι̃ς τὸν βίον αὐτω̃ν ἐν δὲ ἀναπαύσει ἅ̨δου ἐκοιμήθησαν

¹⁴λέγει δὲ κυρίω̨ ἀπόστα ἀπ' ἐμου̃ ὁδούς σου εἰδέναι οὐ βούλομαι

¹⁵τί ἱκανός ὅτι δουλεύσομεν αὐτω̨̃ καὶ τίς ὠφέλεια ὅτι ἀπαντήσομεν αὐτω̨̃

¹⁶ἐν χερσὶν γὰρ ἠ̃ν αὐτω̃ν τὰ ἀγαθά ἔργα δὲ ἀσεβω̃ν οὐκ ἐφορα̨̃

¹⁷οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ ἀσεβω̃ν λύχνος σβεσθήσεται ἐπελεύσεται δὲ αὐτοι̃ς ἡ καταστροφή ὠδι̃νες δὲ αὐτοὺς ἕξουσιν ἀπὸ ὀργη̃ς

¹⁸ἔσονται δὲ ὥσπερ ἄχυρα πρὸ ἀνέμου ἢ ὥσπερ κονιορτός ὃν ὑφείλατο λαι̃λαψ

¹⁹ἐκλίποι υἱοὺς τὰ ὑπάρχοντα αὐτου̃ ἀνταποδώσει πρὸς αὐτὸν καὶ γνώσεται

²⁰ἴδοισαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτου̃ τὴν ἑαυτου̃ σφαγήν ἀπὸ δὲ κυρίου μὴ διασωθείη

²¹ὅτι τί θέλημα αὐτου̃ ἐν οἴκω̨ αὐτου̃ μετ' αὐτόν καὶ ἀριθμοὶ μηνω̃ν αὐτου̃ διη̨ρέθησαν

²²πότερον οὐχὶ ὁ κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην αὐτὸς δὲ φόνους διακρινει̃

²³οὑ̃τος ἀποθανει̃ται ἐν κράτει ἁπλοσύνης αὐτου̃ ὅλος δὲ εὐπαθω̃ν καὶ εὐθηνω̃ν

²⁴τὰ δὲ ἔγκατα αὐτου̃ πλήρη στέατος μυελὸς δὲ αὐτου̃ διαχει̃ται

²⁵ὁ δὲ τελευτα̨̃ ὑπὸ πικρίας ψυχη̃ς οὐ φαγὼν οὐδὲν ἀγαθόν

²⁶ὁμοθυμαδὸν δὲ ἐπὶ γη̃ς κοιμω̃νται σαπρία δὲ αὐτοὺς ἐκάλυψεν

²⁷ὥστε οἰ̃δα ὑμα̃ς ὅτι τόλμη̨ ἐπίκεισθέ μοι

²⁸ὅτι ἐρει̃τε που̃ ἐστιν οἰ̃κος ἄρχοντος καὶ που̃ ἐστιν ἡ σκέπη τω̃ν σκηνωμάτων τω̃ν ἀσεβω̃ν

²⁹ἐρωτήσατε παραπορευομένους ὁδόν καὶ τὰ σημει̃α αὐτω̃ν οὐκ ἀπαλλοτριώσετε

³⁰ὅτι εἰς ἡμέραν ἀπωλείας κουφίζεται ὁ πονηρός εἰς ἡμέραν ὀργη̃ς αὐτου̃ ἀπαχθήσονται

³¹τίς ἀπαγγελει̃ ἐπὶ προσώπου αὐτου̃ τὴν ὁδὸν αὐτου̃ καὶ αὐτὸς ἐποίησεν τίς ἀνταποδώσει αὐτω̨̃

³²καὶ αὐτὸς εἰς τάφους ἀπηνέχθη καὶ ἐπὶ σορω̨̃ ἠγρύπνησεν

³³ἐγλυκάνθησαν αὐτω̨̃ χάλικες χειμάρρου καὶ ὀπίσω αὐτου̃ πα̃ς ἄνθρωπος ἀπελεύσεται καὶ ἔμπροσθεν αὐτου̃ ἀναρίθμητοι

³⁴πω̃ς δὲ παρακαλει̃τέ με κενά τὸ δὲ ἐμὲ καταπαύσασθαι ἀφ' ὑμω̃ν οὐδέν


	After registering, you can subscribe to any Bible reading plan. Personalized settings and other services for registered users are planned, so we recommend registering now. Registration is free.