1 Д¦ъ же ћвственнэ гlетъ, ћкw въ послBднzz
временA tстyпzтъ нёцыи t вёры, вне1млюще
духовHмъ ле1стчымъ и3 ўче1ніємъ бэсHвскимъ,
|
2 въ лицемёріи лжесловє1сникъ, сожже1нныхъ свое1ю
со1вэстію,
|
3 возбранsющихъ жени1тисz, ўдалsтисz t брaшенъ,
±же бг7ъ сотвори2 въ снэде1ніе со благодаре1ніемъ
вBрнымъ и3 познaвшымъ и4стину.
|
4 (За? #285#.) Зане2 всsкое создaніе б9іе добро2,
и3 ничто1же tме1тно, со благодаре1ніемъ пріе1млемо,
|
5 њсщ7aетсz бо сло1вомъ б9іимъ и3 моли1твою.
|
6 Сі‰ вс‰ сказyz брaтіи, до1бръ бyдеши служи1тель
ї}са хrтA, питaемь словесы2 вёры и3 до1брымъ
ўче1ніемъ, є3мyже послёдовалъ є3си2.
|
7 Скве1рныхъ же и3 бaбіихъ бaсней tрицaйсz, њбучaй
же себе2 ко бlгочcтію:
|
8 тэле1сное бо њбуче1ніе вмaлэ є4сть поле1зно,
ґ бlгочcтіе на все2 поле1зно є4сть, њбэтовaніе
и3мёющее животA нн7эшнzгw и3 грzдyщагw.
|
9 (За?.) Вёрно сло1во и3 всsкагw пріsтіz досто1йно.
|
10 На сіе1 бо и3 труждaемсz и3 поношaеми є3смы2,
ћкw ўповaхомъ на бг7а жи1ва, и4же є4сть
сп7си1тель всBмъ человёкwмъ, пaче же вBрнымъ.
|
11 Завэщавaй сі‰ и3 ўчи2.
|
12 Никто1же њ ю4ности твое1й да неради1тъ: но њ1бразъ
бyди вBрнымъ сло1вомъ, житіе1мъ, любо1вію, дyхомъ,
вёрою, чтcото1ю.
|
13 До1ндеже пріидY, внемли2 чте1нію, ўтэше1нію,
ўче1нію.
|
14 Не неради2 њ свое1мъ даровaніи живyщемъ въ тебЁ,
є4же дано2 тебЁ бы1сть прbро1чествомъ съ возложе1ніемъ
рyкъ свzще1нничества.
|
15 Въ си1хъ поучaйсz, въ си1хъ пребывaй, (въ си1хъ
разумэвaй,) да преспёzніе твое2 kвле1но бyдетъ
во всёхъ.
|
16 Внимaй себЁ и3 ўче1нію и3 пребывaй въ ни1хъ:
сі‰ бо творS, и3 сaмъ спасе1шисz и3 послyшающіи
тебє2.
|
