10Ego dixi in dimidio dierum meorum:
Vadam ad portas inferi;
quæsivi residuum annorum meorum.
11Dixi: Non videbo Dominum Deum
in terra viventium;
non aspiciam hominem ultra,
et habitatorem quietis.
12Generatio mea ablata est, et convoluta est a me,
quasi tabernaculum pastorum.
Præcisa est velut a texente vita mea;
dum adhuc ordirer, succidit me:
de mane usque ad vesperam finies me.
13Sperabam usque ad mane;
quasi leo, sic contrivit omnia ossa mea:
de mane usque ad vesperam finies me.
14Sicut pullus hirundinis, sic clamabo;
meditabor ut columba.
Attenuati sunt oculi mei, suspicientes in excelsum.
Domine, vim patior: responde pro me.
15Quid dicam, aut quid respondebit mihi,
cum ipse fecerit?
Recogitabo tibi omnes annos meos
in amaritudine animæ meæ.
16Domine, si sic vivitur,
et in talibus vita spiritus mei,
corripies me, et vivificabis me.
17Ecce in pace amaritudo mea amarissima.
Tu autem eruisti animam meam
ut non periret;
projecisti post tergum tuum
omnia peccata mea.
18Quia non infernus confitebitur tibi,
neque mors laudabit te:
non exspectabunt qui descendunt in lacum
veritatem tuam.
19Vivens, vivens ipse confitebitur tibi,
sicut et ego hodie;
pater filiis notam faciet
veritatem tuam.
20Domine, salvum me fac!
et psalmos nostros cantabimus
cunctis diebus vitæ nostræ
in domo Domini. |
