1 In finem, pro Maëleth intelligentiæ David.Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus.
2Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in iniquitatibus;
non est qui faciat bonum.
3Deus de cælo prospexit super filios hominum,
ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.
4Omnes declinaverunt; simul inutiles facti sunt:
non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.
5Nonne scient omnes qui operantur iniquitatem,
qui devorant plebem meam ut cibum panis?
6Deum non invocaverunt;
illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor.
Quoniam Deus dissipavit ossa eorum qui hominibus placent:
confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos.
7Quis dabit ex Sion salutare Israël?
cum converterit Deus captivitatem plebis suæ,
exsultabit Jacob, et lætabitur Israël. |
