1 Postquam Abram nonaginta et novem annorum factus est, apparuit ei Dominus dixitque ad eum: “Ego Deus omnipotens, ambula coram me et esto perfectus. |
2 Ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer nimis”. |
3 Cecidit Abram pronus in faciem. |
4 Dixitque ei Deus: “Ecce pactum meum tecum. Erisque pater multarum gentium, |
5 nec ultra vocabitur nomen tuum Abram, sed Abraham erit nomen tuum, quia patrem multarum gentium constitui te. |
6 Faciamque te crescere vehementissime et ponam te in gentes; regesque ex te egredientur. |
7 Et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in generationibus suis foedere sempiterno, ut sim Deus tuus et seminis tui post te. |
8 Daboque tibi et semini tuo post te terram peregrinationis tuae, omnem terram Chanaan in possessionem aeternam; eroque Deus eorum”. |