1 “ Amen, amen dico vobis: Qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde, ille fur est et latro; |
2 qui autem intrat per ostium, pastor est ovium. |
3 Huic ostiarius aperit, et oves vocem eius audiunt, et proprias oves vocat nominatim et educit eas. |
4 Cum proprias omnes emiserit, ante eas vadit, et oves illum sequuntur, quia sciunt vocem eius; |
5 alienum autem non sequentur, sed fugient ab eo, quia non noverunt vocem alienorum ”. |
6 Hoc proverbium dixit eis Iesus; illi autem non cognoverunt quid esset, quod loquebatur eis. |
7 Dixit ergo iterum Iesus: “ Amen, amen dico vobis: Ego sum ostium ovium. |
8 Omnes, quotquot venerunt ante me, fures sunt et latrones, sed non audierunt eos oves. |
9 Ego sum ostium; per me, si quis introierit, salvabitur et ingredietur et egredietur et pascua inveniet. |
10 Fur non venit, nisi ut furetur et mactet et perdat; ego veni, ut vitam habeant et abundantius habeant. |
11 Ego sum pastor bonus; bonus pastor animam suam ponit pro ovibus; |
12 mercennarius et, qui non est pastor, cuius non sunt oves propriae, videt lupum venientem et dimittit oves et fugit — et lupus rapit eas et dispergit — |
13 quia mercennarius est et non pertinet ad eum de ovibus. |
14 Ego sum pastor bonus et cognosco meas, et cognoscunt me meae, |
15 sicut cognoscit me Pater, et ego cognosco Patrem; et animam meam pono pro ovibus. |
16 Et alias oves habeo, quae non sunt ex hoc ovili, et illas oportet me adducere, et vocem meam audient et fient unus grex, unus pastor. |
17 Propterea me Pater diligit, quia ego pono animam meam, ut iterum sumam eam. |
18 Nemo tollit eam a me, sed ego pono eam a meipso. Potestatem habeo ponendi eam et potestatem habeo iterum sumendi eam. Hoc mandatum accepi a Patre meo ”. |
19 Dissensio iterum facta est inter Iudaeos propter sermones hos. |
20 Dicebant autem multi ex ipsis: “ Daemonium habet et insanit! Quid eum auditis? ”. |
21 Alii dicebant: “ Haec verba non sunt daemonium habentis! Numquid daemonium potest caecorum oculos aperire? ”. |
22 Facta sunt tunc Encaenia in Hierosolymis. Hiems erat; |
23 et ambulabat Iesus in templo in porticu Salomonis. |
24 Circumdederunt ergo eum Iudaei et dicebant ei: “ Quousque animam nostram tollis? Si tu es Christus, dic nobis palam! ”. |
25 Respondit eis Iesus: “ Dixi vobis, et non creditis; opera, quae ego facio in nomine Patris mei, haec testimonium perhibent de me. |
26 Sed vos non creditis, quia non estis ex ovibus meis. |
27 Oves meae vocem meam audiunt, et ego cognosco eas, et sequuntur me; |
28 et ego vitam aeternam do eis, et non peribunt in aeternum, et non rapiet eas quisquam de manu mea. |
29 Pater meus quod dedit mihi, maius omnibus est, et nemo potest rapere de manu Patris. |
30 Ego et Pater unum sumus ”. |
31 Sustulerunt iterum lapides Iudaei, ut lapidarent eum. |
32 Respondit eis Iesus: “ Multa opera bona ostendi vobis ex Patre; propter quod eorum opus me lapidatis? ”. |
33 Responderunt ei Iudaei: “ De bono opere non lapidamus te sed de blasphemia, et quia tu, homo cum sis, facis teipsum Deum ”. |
34 Respondit eis Iesus: “ Nonne scriptum est in lege vestra: “Ego dixi: Dii estis?”. |
35 Si illos dixit deos, ad quos sermo Dei factus est, et non potest solvi Scriptura, |
36 quem Pater sanctificavit et misit in mundum, vos dicitis: “Blasphemas!”, quia dixi: Filius Dei sum? |
37 Si non facio opera Patris mei, nolite credere mihi; |
38 si autem facio, et si mihi non vultis credere, operibus credite, ut cognoscatis et sciatis quia in me est Pater, et ego in Patre ”. |
39 Quaerebant ergo iterum eum prehendere; et exivit de manibus eorum. |
40 Et abiit iterum trans Iordanem in eum locum, ubi erat Ioannes baptizans primum, et mansit illic. |
41 Et multi venerunt ad eum et dicebant: “ Ioannes quidem signum fecit nullum; omnia autem, quaecumque dixit Ioannes de hoc, vera erant ”. |
42 Et multi crediderunt in eum illic.
|
