8 τὴν δὲ γλω̃σσαν οὐδεὶς δαμάσαι δύναται ἀνθρώπων ἀκατάστατον κακόν μεστὴ ἰου̃ θανατηφόρου |
9 ἐν αὐτη̨̃ εὐλογου̃μεν τòν κύριον καὶ πατέρα καὶ ἐν αὐτη̨̃ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ' ὁμοίωσιν θεου̃ γεγονότας |
10 ἐκ του̃ αὐτου̃ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα οὐ χρή ἀδελφοί μου ταυ̃τα οὕτως γίνεσθαι |
11 μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τη̃ς αὐτη̃ς ὀπη̃ς βρύει τò γλυκὺ καὶ τò πικρόν |
12 μὴ δύναται ἀδελφοί μου συκη̃ ἐλαίας ποιη̃σαι ἢ ἄμπελος συ̃κα οὔτε ἁλυκòν γλυκὺ ποιη̃σαι ὕδωρ |