1 τότε εἰ̃πεν κύριος πρός με βάδισον καὶ κτη̃σαι βι̃κον πεπλασμένον ὀστράκινον καὶ ἄξεις ἀπὸ τω̃ν πρεσβυτέρων του̃ λαου̃ καὶ ἀπὸ τω̃ν πρεσβυτέρων τω̃ν ἱερέων |
2 καὶ ἐξελεύση̨ εἰς τὸ πολυάνδριον υἱω̃ν τω̃ν τέκνων αὐτω̃ν ὅ ἐστιν ἐπὶ τω̃ν προθύρων πύλης τη̃ς χαρσιθ καὶ ἀνάγνωθι ἐκει̃ πάντας τοὺς λόγους οὓς ἂν λαλήσω πρὸς σέ |
3 καὶ ἐρει̃ς αὐτοι̃ς ἀκούσατε τὸν λόγον κυρίου βασιλει̃ς Ιουδα καὶ ἄνδρες Ιουδα καὶ οἱ κατοικου̃ντες Ιερουσαλημ καὶ οἱ εἰσπορευόμενοι ἐν ται̃ς πύλαις ταύταις τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν τόπον του̃τον κακὰ ὥστε παντὸς ἀκούοντος αὐτὰ ἠχήσει ἀμφότερα τὰ ὠ̃τα αὐτου̃ |
4 ἀνθ' ὡ̃ν ἐγκατέλιπόν με καὶ ἀπηλλοτρίωσαν τὸν τόπον του̃τον καὶ ἐθυμίασαν ἐν αὐτω̨̃ θεοι̃ς ἀλλοτρίοις οἱ̃ς οὐκ ἤ̨δεισαν αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτω̃ν καὶ οἱ βασιλει̃ς Ιουδα ἔπλησαν τὸν τόπον του̃τον αἱμάτων ἀθώ̨ων |
5 καὶ ὠ̨κοδόμησαν ὑψηλὰ τη̨̃ Βααλ του̃ κατακαίειν τοὺς υἱοὺς αὐτω̃ν ἐν πυρί ἃ οὐκ ἐνετειλάμην οὐδὲ ἐλάλησα οὐδὲ διενοήθην ἐν τη̨̃ καρδία̨ μου |
6 διὰ του̃το ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται λέγει κύριος καὶ οὐ κληθήσεται τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ ἔτι διάπτωσις καὶ πολυάνδριον υἱου̃ Εννομ ἀλλ' ἢ πολυάνδριον τη̃ς σφαγη̃ς |
7 καὶ σφάξω τὴν βουλὴν Ιουδα καὶ τὴν βουλὴν Ιερουσαλημ ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ καὶ καταβαλω̃ αὐτοὺς ἐν μαχαίρα̨ ἐναντίον τω̃ν ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν καὶ ἐν χερσὶν τω̃ν ζητούντων τὰς ψυχὰς αὐτω̃ν καὶ δώσω τοὺς νεκροὺς αὐτω̃ν εἰς βρω̃σιν τοι̃ς πετεινοι̃ς του̃ οὐρανου̃ καὶ τοι̃ς θηρίοις τη̃ς γη̃ς |
8 καὶ τάξω τὴν πόλιν ταύτην εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς συριγμόν πα̃ς ὁ παραπορευόμενος ἐπ' αὐτη̃ς σκυθρωπάσει καὶ συριει̃ ὑπὲρ πάσης τη̃ς πληγη̃ς αὐτη̃ς |
9 καὶ ἔδονται τὰς σάρκας τω̃ν υἱω̃ν αὐτω̃ν καὶ τὰς σάρκας τω̃ν θυγατέρων αὐτω̃ν καὶ ἕκαστος τὰς σάρκας του̃ πλησίον αὐτου̃ ἔδονται ἐν τη̨̃ περιοχη̨̃ καὶ ἐν τη̨̃ πολιορκία̨ ἡ̨̃ πολιορκήσουσιν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτω̃ν |
10 καὶ συντρίψεις τὸν βι̃κον κατ' ὀφθαλμοὺς τω̃ν ἀνδρω̃ν τω̃ν ἐκπορευομένων μετὰ σου̃ |
11 καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος οὕτως συντρίψω τὸν λαὸν του̃τον καὶ τὴν πόλιν ταύτην καθὼς συντρίβεται ἄγγος ὀστράκινον ὃ οὐ δυνήσεται ἰαθη̃ναι ἔτι |
12 οὕτως ποιήσω λέγει κύριος τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ καὶ τοι̃ς κατοικου̃σιν ἐν αὐτω̨̃ του̃ δοθη̃ναι τὴν πόλιν ταύτην ὡς τὴν διαπίπτουσαν |
13 καὶ οἱ οἰ̃κοι Ιερουσαλημ καὶ οἱ οἰ̃κοι βασιλέων Ιουδα ἔσονται καθὼς ὁ τόπος ὁ διαπίπτων τω̃ν ἀκαθαρσιω̃ν ἐν πάσαις ται̃ς οἰκίαις ἐν αἱ̃ς ἐθυμίασαν ἐπὶ τω̃ν δωμάτων αὐτω̃ν πάση̨ τη̨̃ στρατια̨̃ του̃ οὐρανου̃ καὶ ἔσπεισαν σπονδὰς θεοι̃ς ἀλλοτρίοις |
14 καὶ ἠ̃λθεν Ιερεμιας ἀπὸ τη̃ς διαπτώσεως οὑ̃ ἀπέστειλεν αὐτὸν κύριος ἐκει̃ του̃ προφητευ̃σαι καὶ ἔστη ἐν τη̨̃ αὐλη̨̃ οἴκου κυρίου καὶ εἰ̃πε πρὸς πάντα τὸν λαόν |
15 τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις αὐτη̃ς καὶ ἐπὶ τὰς κώμας αὐτη̃ς ἅπαντα τὰ κακά ἃ ἐλάλησα ἐπ' αὐτήν ὅτι ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτω̃ν του̃ μὴ εἰσακούειν τω̃ν λόγων μου |