1 διò ἀναπολόγητος εἰ̃ ὠ̃ ἄνθρωπε πα̃ς ὁ κρίνων ἐν ὡ̨̃ γὰρ κρίνεις τòν ἕτερον σεαυτòν κατακρίνεις τὰ γὰρ αὐτὰ πράσσεις ὁ κρίνων |
2 οἴδαμεν δὲ ὅτι τò κρίμα του̃ θεου̃ ἐστιν κατὰ ἀλήθειαν ἐπὶ τοὺς τὰ τοιαυ̃τα πράσσοντας |
3 λογίζη̨ δὲ του̃το ὠ̃ ἄνθρωπε ὁ κρίνων τοὺς τὰ τοιαυ̃τα πράσσοντας καὶ ποιω̃ν αὐτά ὅτι σὺ ἐκφεύξη̨ τò κρίμα του̃ θεου̃ |
4 ἢ του̃ πλούτου τη̃ς χρηστότητος αὐτου̃ καὶ τη̃ς ἀνοχη̃ς καὶ τη̃ς μακροθυμίας καταφρονει̃ς ἀγνοω̃ν ὅτι τò χρηστòν του̃ θεου̃ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει |
5 κατὰ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτω̨̃ ὀργὴν ἐν ἡμέρα̨ ὀργη̃ς καὶ ἀποκαλύψεως δικαιοκρισίας του̃ θεου̃ |
6 ὃς ἀποδώσει ἑκάστω̨ κατὰ τὰ ἔργα αὐτου̃ |
7 τοι̃ς μὲν καθ' ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθου̃ δόξαν καὶ τιμὴν καὶ ἀφθαρσίαν ζητου̃σιν ζωὴν αἰώνιον |
8 τοι̃ς δὲ ἐξ ἐριθείας καὶ ἀπειθου̃σι τη̨̃ ἀληθεία̨ πειθομένοις δὲ τη̨̃ ἀδικία̨ ὀργὴ καὶ θυμός |
9 θλι̃ψις καὶ στενοχωρία ἐπὶ πα̃σαν ψυχὴν ἀνθρώπου του̃ κατεργαζομένου τò κακόν ’Ιουδαίου τε πρω̃τον καὶ ‘Έλληνος |
10 δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τω̨̃ ἐργαζομένω̨ τò ἀγαθόν ’Ιουδαίω̨ τε πρω̃τον καὶ ‘Έλληνι |
11 οὐ γάρ ἐστιν προσωπολημψία παρὰ τω̨̃ θεω̨̃ |
12 ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον ἀνόμως καὶ ἀπολου̃νται καὶ ὅσοι ἐν νόμω̨ ἥμαρτον διὰ νόμου κριθήσονται |
13 οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ νόμου δίκαιοι παρὰ τω̨̃ θεω̨̃ ἀλλ' οἱ ποιηταὶ νόμου δικαιωθήσονται |
14 ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ του̃ νόμου ποιω̃σιν οὑ̃τοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοι̃ς εἰσιν νόμος |
15 οἵτινες ἐνδείκνυνται τò ἔργον του̃ νόμου γραπτòν ἐν ται̃ς καρδίαις αὐτω̃ν συμμαρτυρούσης αὐτω̃ν τη̃ς συνειδήσεως καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τω̃ν λογισμω̃ν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων |
16 ἐν ἡμέρα̨ ὅτε κρίνει ὁ θεòς τὰ κρυπτὰ τω̃ν ἀνθρώπων κατὰ τò εὐαγγέλιόν μου διὰ Χριστου̃ ’Ιησου̃ |
17 εἰ δὲ σὺ ’Ιουδαι̃ος ἐπονομάζη̨ καὶ ἐπαναπαύη̨ νόμω̨ καὶ καυχα̃σαι ἐν θεω̨̃ |
18 καὶ γινώσκεις τò θέλημα καὶ δοκιμάζεις τὰ διαφέροντα κατηχούμενος ἐκ του̃ νόμου |
19 πέποιθάς τε σεαυτòν ὁδηγòν εἰ̃ναι τυφλω̃ν φω̃ς τω̃ν ἐν σκότει |
20 παιδευτὴν ἀφρόνων διδάσκαλον νηπίων ἔχοντα τὴν μόρφωσιν τη̃ς γνώσεως καὶ τη̃ς ἀληθείας ἐν τω̨̃ νόμω̨ |
21 ὁ οὐ̃ν διδάσκων ἕτερον σεαυτòν οὐ διδάσκεις ὁ κηρύσσων μὴ κλέπτειν κλέπτεις |
22 ὁ λέγων μὴ μοιχεύειν μοιχεύεις ὁ βδελυσσόμενος τὰ εἴδωλα ἱεροσυλει̃ς |
23 ὃς ἐν νόμω̨ καυχα̃σαι διὰ τη̃ς παραβάσεως του̃ νόμου τòν θεòν ἀτιμάζεις |
24 τò γὰρ ὄνομα του̃ θεου̃ δι' ὑμα̃ς βλασφημει̃ται ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν καθὼς γέγραπται |
25 περιτομὴ μὲν γὰρ ὠφελει̃ ἐὰν νόμον πράσση̨ς ἐὰν δὲ παραβάτης νόμου ἠ̨̃ς ἡ περιτομή σου ἀκροβυστία γέγονεν |
26 ἐὰν οὐ̃ν ἡ ἀκροβυστία τὰ δικαιώματα του̃ νόμου φυλάσση̨ οὐχ ἡ ἀκροβυστία αὐτου̃ εἰς περιτομὴν λογισθήσεται |
27 καὶ κρινει̃ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία τòν νόμον τελου̃σα σὲ τòν διὰ γράμματος καὶ περιτομη̃ς παραβάτην νόμου |
28 οὐ γὰρ ὁ ἐν τω̨̃ φανερω̨̃ ’Ιουδαι̃ός ἐστιν οὐδὲ ἡ ἐν τω̨̃ φανερω̨̃ ἐν σαρκὶ περιτομή |
29 ἀλλ' ὁ ἐν τω̨̃ κρυπτω̨̃ ’Ιουδαι̃ος καὶ περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι οὐ γράμματι οὑ̃ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων ἀλλ' ἐκ του̃ θεου̃ |